#LOCALON Ιστορίες επιτυχίας: Υδροχοϊκό Οξύ

This is an interview about craft from a big artist. A hand made interview by my beloved Ydroxoiko Oxy!

Είναι κάποιοι άνθρωποι βγαλμένοι από παραμύθι, το ταλέντο τους ξεχειλίζει.Μια καλλιτέχνης ξέρει και απαντά με το δικό της μοναδικό τρόπο. Έτσι και οι απαντήσεις της σε μια συνέντευξη δεν θα μπορούσαν να είναι συνηθισμένες.

Μια μέρα έφτασε ένας φάκελος που μύριζε κάτι από εκείνες τις συλλογές αλληλογραφίας των παιδικών μας χρόνων αλλά και κάτι από ένα κουτί που ήταν προσεκτικά φυλαγμένο για χρόνια στην ντουλάπα. Ο φάκελος περιείχε και άλλους φακέλους.

Δεν ξέρω πόσο καιρό έχετε να λάβετε μια χειρόγραφη κάρτα. Μέσα από αυτή τη σειρά από χειροποίητα γραπτά το Υδροχοϊκό Οξύ ή Βασιλική Ζήτα απαντά στις ερωτήσεις γύρω από την τέχνη των χειροποίητων αντικειμένων.

Μέσα από 12 κάρτες μέσα 12 φακελάκια μιλά για την τέχνη της τη μαμά της, την εφηβεία και το πλέξιμο, την κοινωνία με το φόβο της κατάκρισης, την πίστη, την κατανάλωση και την «κονσερβα», τα σεξουαλικά υπονοούμενα, το Λονδίνο, την σημασία της αναγνώρισης και φυσικά για…

View original post 76 more words

liquid love #narratives

silv asim siaries imprografika 2017GR/ES Προφανώς είναι ο συνδυασμός των εικόνων και των λέξεων της.

Obviamente es la combinación de sus imágenes y de sus palabras.

Ανάμεσα στις φωτογραφικές και τις λογοτεχνικές της εικόνες, εκείνες δηλαδή που παρουσιάζουν το τοπίο σαν έναν αφηρημένο ζωγραφικό καμβά, και τις άλλες που «μιλούν γράφοντας» ίσως δεν υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά όσο ένα ενδιαφέρον πάντρεμα, μια κοινή αναζήτηση.

Entre sus imágenes fotográficas y literarias, es decir aquellas que presentan el paisaje como un cuadro de pintura abstracta y las que “hablan escribiendo”, quizás no existen tantas diferencias como una combinación interesante, una búsqueda común.

Οι αναζητήσεις φτιάχνουν-ψάχνουν να τοποθετήσουν τη φωτογράφο-συγγραφέα μέσα στον «καμβά» για να μιλήσουν κατά βάση για αυτή την αίσθηση, ίσως πιο σωστά την ανάγκη που έχει το σώμα να συναντήσει και να συναντηθεί με τη φύση (του), το τοπίο (του).

Estas exploraciones buscan colocar la fotógrafa-escritora en el “lienzo” para hablar acerca de esta sensación (aisthesis), quizás más correctamente esta necesidad que tiene el cuerpo de encontrar y encontrarse con la/su naturaleza, la/su paisaje.

sundaywalk london

Είναι αυτή η αίσθηση που έχουμε μετά από μια βόλτα στη φύση. Αυτή η αίσθηση που παύουμε να νιώθουμε πολύ σύντομα αλλά που όταν είμαστε εκεί πιστεύουμε ότι δεν θα χάσουμε ποτέ, μια παράξενη πληρότητα, ένα γέμισμα.

Es esta sensación que tenemos después de una caminata en la naturaleza. Esta sensación que pronto dejamos de sentir que sin embargo mientras estamos allí creemos que no vamos a perder nunca, una plenitud extraña.

Θα’ ναι που το σώμα είναι και αυτό νερό, είναι κι αυτό από φυσικό υλικό και που, όπως λένε οι βιολόγοι, είναι ένα συγκοινωνούν δοχείο, σε συνεχή σύνδεση με ότι το περιβάλλει.

Será porque el cuerpo está también hecho del agua, esto también es de un material natural y, como dicen los biólogos, es un vaso comunicante, siempre conectado con que lo rodea.
Το θέμα μοιάζει να είναι ερωτικό. Δίχως αμφιβολία το τοπίο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτό το σώμα που ψάχνει τόσο πολύ, που δεν παύει να αναζητά αυτή την επιστροφή στα φαινόμενα.

El asunto parece ser erótico. Sin duda, el paisaje no puede existir sin aquel cuerpo que tanto está buscando, que no para de buscar este retorno a los fenómenos.

Οι λογοτεχνικοφωτογραφικές αφηγήσεις της Silv Asim έχουν κάτι από τους περιπάτους του flâneur, ωστόσο το θέμα της δεν είναι αμιγώς λογοτεχνικό, ούτε είναι μια απλή περιγραφή να κοσμήσει κάποιο από τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης σύμφωνα με τις συνήθεις συμβουλές κάποιου coach.

Las narrativas literariográfikas de Silv Asim tienen algo de los paseos de flâneur, pero su asunto no es puramente literario, ni son una simple descripción para “decorar” algún medio de comunicación social, según las indicaciones de un coach.

Νομίζω πως είναι περισσότερο ένα ημερολόγιο ή ένα σημειωματάριο γεμάτο εικόνες, σκέψεις, σχήματα που περνούν από τη μια σελίδα στην άλλη. Οι «γραφές» αυτές προσπαθούν να καταγράψουν αυτή την αίσθηση, την ανάγκη για αυτές τις συναντήσεις που ποτέ οι εικόνες, όσο άρτιες και αν είναι φωτογραφικά ή λογοτεχνικά, δεν καταφέρουν να περιγράψουν.

Creo que es más de un diario o un cuaderno lleno de imágenes, pensamientos y esquemas que pasan de una página a otra. Estas “escrituras” buscan transcribir este sentimiento (aesthesis), la necesidad de tales encuentros que nunca las imágenes por excelentes que sean a nivel fotográfico o literario, no consiguen describir.

 

Πάντα θα είναι ελλειπείς. Για αυτό και αναγκαστικά εμφανίζονται και οι ίδιες κάπως ατελείς και μάλλον σχεδόν πάντα θα μιλούν για αυτή την έλλειψη και την αδυνατότητα αποτύπωσης αυτής της εμπειρίας.

Serán siempre incompletas. Por esto y necesariamente ellas mismas aparecen incompletas y más bien casi siempre hablarán de esta falta y la imposibilidad de captar/trascribir esta experiencia.

16716261_10154785563695831_8870133816548343692_o
Μοngolia

Read More »

el mural de Gonza

Este post está dedicado a mi amigo Gonzalo y a aquella mañana donde tuvimos la suerte de asistir en el aparecer de la danza de un tribu libre y soñadora.

Αυτό το ποστ είναι αφιερωμένο στο φίλο μου Γκονθάλο και σε εκείνο το πρωινό όπου είχαμε την τύχη να βρεθούμε μπροστά στο χορό μιας φυλής ελεύθερης και ονειροπόλας.

imprografika-el-mural-del-gonzalo-navarrete-2017-madrid-20170218_135020s

Este mural se realizó un sábado en un barrio situado en los límites de la ciudad. En los bordes entre la ciudad y el campo, las áreas urbanas y las urbanizables, las construcciones oficiales y las de autoconstrucción, allí donde la ciudad se auto fábrica por necesidad. El mural fue parte de la acción vecinal de “Arquitectura Sin Fronteras” y los vecinos de la Cañada Real como fortalecimiento del sentido de pertenencia.

Αυτή η τοιχογραφία πραγματοποιήθηκε ένα Σάββατο σε μια γειτονιά στα όρια της πόλης. Στα σύνορα ανάμεσα στην πόλη και τον κάμπο, το αστικό τοπίο και την ύπαιθρο, τις νομικές και τις αυθαίρετες κατασκευές εκεί όπου η πόλη γεννιέται και αυτοοργανώνεται, ανεπίσημα και από ανάγκη. Η τοιχογραφία ήταν μέρος της δράσης σε επίπεδο γειτονιάς από τους «Αρχιτέκτονες Χωρίς Σύνορα» και τους κατοίκους της Cañada Real για την ενίσχυση της παραμονής τους.

imprografika-el-mural-del-gonzalo-navarrete-2017-madrid-20170218_134951s

El mural surgió de manera espontánea para decorar el jardín de una pequeña “plaza” que alberga acciones de esta comunidad a los límites.

Η τοιχογραφία προέκυψε αυθόρμητα για να στολίσει τον κήπο μιας μικρής «πλατείας» ενός χώρου που προσπαθεί να στεγάσει-φιλοξενήσει τις δράσεις αυτής της κοινότητας στα όρια.

Se llama “el mural de Gonza” porque fue él que tomo la iniciativa y dio el primer paso para que empiece esta danza.

Ονομάζεται «η τοιχογραφία του Γκόνθα» γιατί ήταν αυτός που πήρε την πρωτοβουλία κι έκανε το πρώτο βήμα για να «συρθεί» αυτός ο «χορός».

imprografika-el-mural-del-gonzalo-navarrete-2017-madrid-20170218_135023s

Genealógicamente las figuras de Gonza pertenecen a aquellas “familias” pictóricas junto con “el jardín de las delicias” del El Bosco, “la danza” de Henri Matisse, “las mujeres en África” de Miquel Barcelo y, quizás también las agrupaciones de figuras del El Greco .

Γενεαλογικά οι φιγούρες του Γκόνθα θα λέγαμε πως έχουν σχέση με «τον κήπο της Εδεμ» του El Bosco, “τον χορό” του Henri Matisse, τις «αφρικανές» του Miquel Barcelo αλλά και, γιατί όχι, τα συμπλέγματα με φιγούρες του Ελ Γκρέκο.

familias-pictoricas

Lo común entre estas imágenes es que “hablan” de un grupo de personas, de una comunidad. Parece que tienen que ver con el sueño del grupo, del “estar juntos”, del colectivo hasta las luchas sociales, pero también y sobre todo de la fiesta, una “fiesta de pueblo”.

Το κοινό σε όλες αυτές τις εικόνες ειναι ότι «μιλούν» για ένα σύνολο ατόμων, για μια κοινότητα. Μοιάζει να έχουν να κάνουν με το όνειρο της ομαδας, του «βρισκόμαστε μαζί», της συλλογικότητας, γιατί όχι των κοινωνικών αγώνων αλλά πιο πολύ με μια γιορτή, ένα πανηγύρι.

Las figuras del mural participan en una fiesta, pero al mismo tiempo el mural se presenta como lugar de fiesta. Es decir, en el pintar a gran escala-superficie se celebra también la libertad del movimiento de los gestos. 

Οι φιγούρες της τοιχογραφίας συμμετέχουν σε μια γιορτή αλλά και η ίδια η τοιχογραφία είναι μια γιορτή. Γιατί στη ζωγραφική σε μεγάλη κλίμακα-επιφάνεια γιορτάζεται η ελευθερία των κινήσεων του σχεδιαστή.

imprografika-el-mural-del-gonzalo-navarrete-2017-madrid-20170218_145522

Las figuras de Gonzalo bailan en su “jardín”. Son finas y entre ellas no hay jerarquía o una protagonista. Se mueven todas juntas en una dinámica casi etérea. Lo que une y “despega” las figuras no es su esquema/perfil sino más aquellas relaciones que les permiten moverse y soñar el mundo como una fiesta y una manera de co-existir felices.

Οι φιγούρες του Γκονθάλο χορεύουν στον δικό τους «κήπο». Είναι φίνες και ανάμεσά τους δεν υπάρχει ιεραρχία, ούτε κάποιος πρωταγωνιστής/τρια. Κινούνται όλες μαζί σε μια δυναμική σχεδόν αιθέρια. Αυτό που ενώνει και «απογειώνει» τις φιγούρες δεν είναι τόσο το σχήμα τους όσο οι μεταξύ τους σχέσεις αυτές που τις ενώνουν και τους επιτρέπει να κινούνται και να ονειρεύονται έναν κόσμο, μια γιορτή, έναν τρόπο να συνυπάρχουμε ευτυχισμένοι. 

el-mural-del-gonza-gif

//

Gonzalo es parte del grupo improvistosRead More »

Imprográfika #Encuentros #CollectiveDrawing

gif-mat-1

ES/GR

-“¿y qué hacemos?”, preguntó Jose.¨

-«Και τι κάνουμε;», ρώτησε ο Χόσε.

-“Pues nada, tu déjate llevar”, contestó Nora.

-«Τίποτα, εσύ αφέσου ελεύθερος», απάντησε η Νόρα.

20170211_135447ss

A lo largo de la sesión aparecieron varias preguntas. “¿Sois algo?”, “¿Qué tipo de dibujo es esto?”, “¿Venís cada fin de semana?”, “¿Este dibujo de quién es?”.

Στη συνέχεια της συνάντησης εμφανίστηκαν διάφορες ερωτήσεις. «Είστε κάτι;», «Τι τύπου σχέδια είναι αυτά», «Έρχεστε εδώ κάθε εβδομάδα;», « Αυτό το σχέδιο ποιου είναι;». 

-“Y, ¿Qué hacéis aquí?”, preguntó un señor.

-«Και, τι κάνετε εκεί;», ρώτησε ένας κύριος.

-“Nos juntamos y dibujamos”, contestó alguien mientras miraba sus manos que trazaban líneas en una hoja de papel.

-«Μαζευόμαστε και σχεδιάζουμε», απάντησε κάποιος καθώς κοιτούσε τα χέρια του που χάραζαν γραμμές σε ένα φύλλο χαρτί.

20170211_135627ss

En estos encuentros realizamos dibujos colectivos. Cada dibujo era producido entre muchos de manera que pertenece a un autor desconocido.

Σε αυτές τις συναντήσεις πραγματοποιήσαμε συλλογικά σχέδια. Κάθε σχέδιο είναι φτιαγμένο από πολλούς με τρόπο που κάθε εικόνα ανήκει σε έναν άγνωστο συγγραφέα.

En realidad, se trata de un tanteo más para expandir los límites de la experimentación gráfica.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ακόμα προσπάθεια να διευρυνθούν τα όρια του γραφιστικού πειραματισμού.20170211_135346ss

Si en la improvisación musical se demanda la pérdida del control, la disponibilidad y la atención frente a lo improvisto de la “melodía” del Otro,  estas imágenes son piezas de una auténtica banda de jazz gráfica.

Αν στον αυτοσχεδιασμό στη μουσική ζητείται η απώλεια του ελέγχου, η διαθεσιμότητα και η ετοιμότητα απέναντι στο απρόβλεπτο της «μελωδίας» του Άλλου, με αυτή την έννοια αυτές οι εικόνες είναι κομμάτια μιας αυθεντικής μπάντας γραφιστικής τζαζ.

En este caso dibujar es seguir, acoplarse y reincorporarse a las “melodías” de los demás. Y, el dibujo tiene que ver con aquellas huellas que han surgido de manera azarosa e improvista y siempre en relación-respuesta a otras que preexistían.

Σε αυτή την περίπτωση το σχεδιάζω σημαίνει συνεχίζω, ταιριάζω, ενσωματώνομαι στις «μελωδίες» των άλλων. Έτσι, το σχέδιο έχει να κάνει με εκείνα τα ίχνη που προέκυψαν με τρόπο τυχαίο και απρόβλεπτο και πάντα σε σχέση-απάντηση σε αυτά που προϋπήρχαν.

20170211_134307ss

Esta improvisación sin autor-compositor único parece como un proceso de pérdida de identidad de parte de cada dibujante y a la vez con el encuentro con aquella identidad que se fabrica junto con o gracias a los demás.  

Αυτός ο αυτο-σχεδιασμός χωρίς μοναδικό συνθέτη-δημιουργό, μοιάζει με τη διαδικασία απώλειας της ταυτότητας κάθε σχεδιαστή και συνάμα με τη συνάντηση με εκείνη την ταυτότητα που φτιάχνεται μαζί ή χάρη στους Άλλους.

De esta manera estas imágenes indefinidas y sin predeterminada identidad, estilo o compositor consiguen “hablar” sobre aquel lugar de estar y hacer de nuevo y junto con sin que alguien lo pida.Read More »

prostitutes @anthropino

anthokosmos_anthropino-5s

Ανάμεσα σε κάτι απομεινάρια αρώματος αναμένουμε εγκλωβισμένες/οι/x στο βωμό για ένα χάδι και λίγη αποδοχή.

Entre restos de aroma, atrapadas/os/x,  estamos esperando en el altar del sacrificio una caricia y poca aceptación. 

Εικόνα δημοσιευμένη στο περιοδικό “ανθρώπινο” #4ΠόρνεςήΕρωμένες

Imagen publicada en la revista “anthropino” #4ProstitutasoAmantes

anthropino_4_p7hnzzp-1

Εικόνες από την ίδια σειρά // Imagenes de la misma serie

_by anthokosmos en fortuny

anthokosmos_anthropinop-1-1d

anthokosmos_anthropinop-2w

Read More »

Born in Syria or on political photography

thumbnail_doorbell-by-com* GR/ES

Όταν οι φόρμες, τα σχήματα, τα χρώματα και τα γράμματα ενός πλάνου αρχίζουν να συνδέονται με τα γύρω τους, με κάποιους μακρινούς “αποστολείς μηνυμάτων”, τότε παύουν να είναι απλά όμορφες συνθέσεις και αρχίζουν να μιλούν για ολοένα και περισσότερες ιστορίες.

Cuando las formas, los esquemas, los colores y las letras de un cuadro empiezan a relacionarse con sus alrededores y con aquellos lejanos “remitentes de mensajes”, dejan de ser simplemente bellas composiciones y empiezan a hablar cada vez de más historias.

Όταν, κατά κάποιο τρόπο, οι φωτογραφίες δεν αρνούνται “τα γύρω” αλλά προσπαθούν να τα βάλουν στο πλάνο τους, είναι ίσως τότε που το πλάνο αρχίζει να αποκτά σχέσεις με τον τόπο, το χρόνο, τους ανθρώπους και τα προβλήματά τους.

Cuando las fotografías, de alguna manera, dejan de negar sus “alrededores” e intentan insertarlos en su cuadro, el plano empieza a tener relaciones con el lugar, el tiempo, la gente y sus problemas.

Καθώς οι εικόνες προσπαθούν να συσχετίσουν τις φόρμες και τις φιγούρες με τον καιρό** τους, εκείνον δηλαδή το χρόνο που είναι περαστικός, που βιάζεται και εναλλάσσεται συνεχώς είναι ίσως τότε που βρίσκονται πολύ μακρυά, ίσως και σε αντίθεση, με εκείνο το χρόνο που αναζητά το “σταμάτημα” και επιθυμεί διακαώς τη διαχρονικότητα του.

Mientras las imágenes buscan asociar las formas y las figuras con sus kairos*, es decir con el tiempo que es pasajero, que tiene prisa y se altera constantemente, se sitúan lejos, y tal vez del otro lado, de aquel tiempo que busca su “parada” y desea ansiosamente su intemporalidad.

Αγγίζοντας τις πτυχές του καιρού μας είναι τότε που η αισθητική των εικόνων, δηλαδή η αισθησή τους, μας αγγίζει ακόμα περισσότερο. Είναι μάλλον που τότε οι εικόνες με τη φοβερή τους δύναμη ξεγλιστρούν και από απλοί καταγραφείς και αναπαραστάτες καταφέρνουν και μεταφέρουν κάποιες από τις πιο λεπτές πτυχές εκείνων των ιστοριών που συχνά χάνονται ανάμεσα στα νούμερα, τις στατιστικές και την καθημερινότητα.

Tocando los aspectos de nuestro kairos, es cuando la estética de las imágenes, es decir su estesis – su sentir, nos toca aún más. Cuando las imágenes, en lugar de ser como registradores sencillos y representacionales, consiguen deslizar, llevar, trasladarnos y hacen aparecer algunos de los aspectos más sutiles de esas historias que a menudo se pierden entre los números, las estadísticas y la vida cotidiana.

Τις προάλλες είδα αυτό το εκπληκτικό ντοκιμαντέρ, “Γεννημένος στη Συρία“. Το προτείνω ανεπιφύλακτα. El otro día ví este documental, “Nacido en Syria“. Muy muy recomendable.

Όλοι ξέρουμε τις ιστορίες των προσφύγων. Όλοι λίγο πολύ αρνούμαστε να παραδεχθούμε ότι δίπλα μας κάποιοι υποφέρουν. Ωστόσο, και δυστυχώς, είμαστε εμείς, και όχι κάποιοι άλλοι πρωταγωνιστές από κάποιο βιβλίο της ιστορία, που ζούμε σε αυτές τις κοινωνίες που αποκλείουν, κλείνουν, περιθωριοποιούν και μάλιστα με τρόπο αρκετά βάναυσο.

Todos conocemos las historias de los refugiados. En gran medida,  a todos nos cuesta admitir que al lado hay gente que sufre. Sin embargo, y por desgracia, somos nosotros, y no algún personaje sacado de algún libro de historia, quienes vivimos en estas sociedades que excluyen, cierran, y marginalizan de manera brutal.

Οι εικόνες του ντοκιμαντέρ, εικόνες του καιρού μας, έρχονται όχι από τις ειδήσεις αλλά από τις ιστορίες αυτών που ζουν το δράμα. Μη χάσεις την ταινία και κυρίως μη ξεχνάς να βοηθάς με όποιο τρόπο μπορείς.  Γιατί όλοι, σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας, είμαστε με κάποιο τρόπο περιθωριοποιημένοι σε αυτή την κοινωνία, κάπου στις ακτές της νοτιοανατολικής Ευρώπης ή και αλλού.

Las imágenes del documental, imágenes de nuestro kairos, no vienen de las noticias sino de las historias de los que están viviendo el drama. No te pierdas este documental porque cuenta las verdaderas historias de los protagonistas. No te pierdas la película, pero ante todo no pierdas la voluntad de ayudar como puedas. Porque de alguna manera todos estamos en un margen de esta sociedad por algún lugar de la costa sureste de Europa, o más allá. 

 

Read More »

Bad end stories_Edition_Ιστορίες με Κακό Τέλος_Έκδοση με τα κείμενα

Τα παραμύθια δεν κρίνουν. Όλοι οι ήρωες, ακόμα και οι «κακοί» μπορούν να φανούν συμπαθείς και οικείοι στον ακροατή. Γιατί όλα τα πρόσωπα των Παραμυθιών είναι οι διαφορετικές πλευρές του εαυτού μας. Τα έχουμε μέσα μας, μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε.

Fairy tales do not judge. All heroes, even the “bad” can seem amiable and familiar to the listener. Because all the faces of Fairytales are different aspects of ourselves. We have them within us, we can recognize them.

Οι «Ιστορίες με κακό τέλος – Παραμύθια για deathάδες» είναι 5 ιστορίες με κοινό μεταξύ τους το κακό τέλος. Κάποιες έχουν σκοτεινή και τρομακτική ατμόσφαιρα και κάποιες θυμίζουν την πραγματικότητα. Κάποιες έχουν μάγισσες και κάποιες καθημερινούς ανθρώπους. 

“Stories with bad end – Tales for deathάδες” are five stories  that they have in common, an evil end. Some are dark and scary atmosphere and some resemble reality. Some contain witches  and some everyday people.

ΛΥΚΟΤΣΑΡΔΑ«Ποιητές εκ του προχείρου»
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΚΑΚΟ ΤΕΛΟΣ, Παραμύθια για deathάδες

Μπορείτε να προμηθευτείτε την έκδοση στις επόμενες παραστάσεις του θιάσου “τα Λυκοτσαδά”ενώ σύντομα θα μπορούν να το προμηθευτούν και όσοι είναι μακριά!

lykotsarda-i-ekdosi-me-ta-keimena-2017

Read More »

3Angle-Fluoro Installation

Anthokosmos and her greek friends are proud to present “3angle-Fluoro installation”
reblog from http://www.archisearch.gr/
3angle_fluoro_general_3_730x10000
Features Triangular Fluorescent Plexiglas Sheets / A. Kosma, D. Kourkouli, F. Fotopoulou
EN / GR

3angle-Fluoro installation consists of triangular fluorescent Plexiglas sheets.

The semi-transparent, triangular folding sheets, which look like fragments scattered around the space, establish a play between light and shadow, between motion and stillness, and also between rigidity and fragility. The UV light, passing through and reflecting on the sheets, distorts the shapes of the prisms and the visitors’ figures, as they wander among them.

There is not only one image to be seen. The visitors move inside the installation and discover, every step of the way, and every time they look, a new perspective. The various ephemeral perceptions created, seem to reflect, among other things, the ever-changing, versatile reality.Read More »

9+1 images #αθώωση #revolution #acquittal #absolución

anthokosmos_imprografika_umbrella-revolution-_2017Από τα εγχειρίδια ψυχολογίας που σημαδεύουν. Αν υπάρχουν κάποια βιβλία ψυχολογίας που πέφτουν στα χέρια μας και καταφέρνουν να μας αλλάξουν τη ζωή, αυτό είναι σίγουρα ένα. 

Existen manuales de psicología que marcan. Si hay algunos libros de psicología que caen en nuestras manos y consiguen cambiar nuestra vida, este sin duda es uno.Read More »

Taller_de_improvisación gráfica

posterakia-desesperadamente-9-09-09

de 23 a 26 de enero

de 16 a 21h  da etsam

1^ Data emocional // Interpretación poética de datos conmensurables_ Diagramas

2^ Ecografías  _ Psicografías // ¿Qué tipo-gráfico eres? _”Autorretratos” en psicoanálisis

3^ Tipografías _ // ¿Es el illustrator un medio poético?_Autoediciones

4^ The Big Data _ // Con-Tacto-Con-Data_ obra colectiva, intervención espacial

Combinación de medios: Mano + Adobe illustrator y otros.

Se aprende : haciendo// dibujando//“desobedeciendo”//utilizando “anti-comandos”// mezclando con otros medios//disfrutando.

 Taller de !mprovisación, Experimentación y Extrañamientos Gráficos.Read More »