Singularity of time

by Com

Υπό άλλες συνθήκες, η διαφορά γλώσσας θα ήταν εμπόδιο.

Bajo otras circunstancias, la diferencia idiomática sería un obstáculo.

Αυτή τη φορά όμως, λειτουργούσε ως στενή πεζογέφυρα που ανάγκαζε δύο αλλότριες ματιές να ερωτοτροπήσουν ισορροπώντας με ασφάλεια ικανή· όχι απαραίτητα αναγκαία. Απ’ τα ηχεία ακουγόταν το αγαπημένο του τραγούδι αλλά δεν έδινε μεγάλη σημασία. Sin embargo, esta vez funcionó como puente peatonal que forzaba las dos miradas extranjeras a flirtear en equilibrio con una seguridad capaz, no necesariamente indispensable.Το βλέμμα του, χαμένο στο βάθος των αντανακλάσεων αργόσβηνε υπνωτισμένο στο λαμπύρισμα των ειδώλων που με σταθερή ταχύτητα εναλλάσσονταν στις γυάλινες επιφάνεια του αυτοκινήτου. Πάσχα ενήντα οκτώ.  Su mirada, perdida en el fondo de los reflejos, cesaba hipnotizada en el centelleo de los ídolos que con velocidad estable alternaban en las superficies de vidrio del coche. Semana Santa del 98.

ak_ss20

p.s.: https://www.youtube.com/watch?v=_jfHalX5atA

“Ζωή είναι να συσσωρεύεις αναμνήσεις. Τέχνη είναι να επεξεργάζεσαι έτσι τις αναμνήσεις σου, ώστε να αφορούν και άλλους, να συμβάλλουν στην άτυπη μα πάντα εν ενεργεία, συγκρότηση αυτής της παγκόσμιας κοινότητας που είναι η Ποίηση, που είναι η αμοιβαιότητα των χαμόγελων και των δακρύων. […]

“Vida es acumular recuerdos. Arte es procesar tus recuerdos de tal manera que afecten a otros, contribuyendo a una atípica pero siempre activa constitución de esta comunidad global que es la Poesía, que es la reciprocidad de las sonrisas y de las lágrimas. [..]

 Ήταν στα 1977, τότε που ήμασταν δεκαεφτά χρονών και υπέροχοι, τότε που όλα τα κορίτσια τα έλεγαν Μόνικα και όλα τα αγόρια Άγγελο, τότε που η μουσική ήδη κυλούσε στο αίμα μας είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο μαζί με τη νικοτίνη και το οινόπνευμα, τότε που διαβάζαμε λαίμαργα, φιλούσαμε λαίμαργα, γελούσαμε λαίμαργα, αγκαλιάζαμε λαίμαργα. Σε μια κάμαρα, στην οδό Τήνου, στην Κυψέλη, επιστρέφουμε απ΄μια τεθλασμένη νυχτερινή περίπολο στην πόλη που λατρεύουμε και μισούμε και πάντα, μα πάντα θα συγχωρούμε […]”

 Alrededor de 1977, en aquel entonces en que  teníamos diecisiete años y éramos  preciosos, en aquel entonces en que todas las chicas se llamaban Mónica y todos los chicos Ángeles, en aquel entonces en que la música ya  circulaba en nuestra sangre veinticuatro horas al día junto con la nicotina y el alcohol, en aquel entonces en que leíamos en un vagón, besábamos en un vagón, reíamos en un vagón, abrazábamos en un vagón. En una habitación, en la calle de Tinos, en Kypseli, regresamos de una sinuosa ronda nocturna en la ciudad que siempre odiamos y siempre, pero para siempre, perdonaremos [..]” 

(Γιώργος- Ίκαρος Μπαμπασάκης, Τροβαδούροι, 2006) (Yiorgos-Ikaros Babasakis, Trovadores, 2006)

ak_ss18

p.s.: Aκάλυπτος, Κρεβάτι. Κυψέλη. Χειμώνας ’15.

p.s.: 1977 και ο Bill Evans έγραφε το “Βάλς σε Σί Ελάσσονα”. Για την Ellaine. Ο τίτλος του δίσκου, ένα από τα πιο όμορφα μουσικά προστάγματα. You must believe in spring. https://www.youtube.com/watch?v=ZelS5XJmStM

P.d. Patio Interior,Cama, Kypseli, Invierno ´15.

p.d. 1977 y Bill Evans escribía el “B Minor Waltz”.  Para Ellaine. El título del disco, una de los más bellos mandos musicales. You must believe in spring. https://www.youtube.com/watch?v=ZelS5XJmStM

ak_ss19

Από τα συγκλονιστικότερα που έχω δει κι ακούσει. Πάντα θα επανέρχομαι σε αυτή την ερμηνεία. Γραμμένο το ’86 (στίχοι-μουσική) απ’ τον Elvis Costello. Eδώ, με τη Fiona Apple. Στην ηλ. κιθάρα, ο ίδιος. (’05). De las cosas más conmovedoras que he visto y escuchado. Siempre volveré a esta interpretación. Escrito el ´86 (letras-música) del Elvis Costello. Aquí, con Fiona Apple. En la quitara eléctrica, el mismo (´05).

https://www.youtube.com/watch?v=JLAyto15Xw4

[…]“It’s the stupid details that my heart is breaking for
It’s the way your shoulders shake and what they’re shaking for”
[…]

“…και κάπου εδώ κλείνουν τα βλέφαρα ή τα κλείνω υποχρεωτικά…” “…y por aquí mis pestañas caen o las cierro obligatoriamente.”

Εσύ κλείνεις τα βλέφαρα, κι εγώ δε μπορώ παρά να ανασύρω -ξανά- ένα από εκείνα που στοίχειωσαν την εφηβεία μου. Love is Blindness. Υποχρεωτικά.  Tú cierras las pestañas, y yo no puedo sino retirar –otra vez- una de aquellas que hechizaron mi adolescencia. Love is Blindness. Obligatoriamente.

Sydney. 10 μέρες από σήμερα, 23 χρόνια πρίν.

Sídney. 10 días de hoy, 23 años atrás.
https://www.youtube.com/watch?v=xUXVE4GEwmc

Και πάνω που βγήκα να ξεκουράσω τα μάτια μου σε αρώματα βύνης και βραζιλιάνικου καπνού, έβαλε η Λούσι (αφεντικίνα του “Φοίβος”) τον καταραμένο Ιρλανδό και μας μελαγχόλησε. “Sometimes we Cry” εξομολογείται  φωναχτά ο Van Morrison, καθώς απ’ το αριστερό μου αυτί παίρνει ξυστά η ρουφηξιά του διπλανού. Μετράω τους σκύλους που τρέχουν ανέμελα μπροστά μου (σχεδόν 23:00) κι αναρωτιέμαι γνωρίζοντας, εάν το πλήθος τους καθρεφτίζει τη μοναξιά των αφεντικών τους. Σε απόλυτο πάντα αριθμό.

Y a punto de salir para descansar mis ojos en aromas de malta y café de Brasil, Lusi (la dueña de “Foivos”) puso el maldito irlandés y nos provocó melancolía.  “Sometimes we Cry” confiesa en voz alta Van Morrison, y mientras de mi oreja izquierda pasa raspando la calada al de al lado. Cuento los perros que corren despreocupados enfrente de mí (casi las 23:00) y me pregunto sabiendo, si la multitud de gente refleja la soledad de sus jefes. En números cardinales. Siempre.

Ανέφερα δύο φορές τη λέξη “αφεντικό” σε μια μικρή κι ασήμαντη παράγραφο. Δεν το συνηθίζω. Με το που επιστρέψω, το “Masters of War” θα είναι το πρώτο κομμάτι που τελεσίδικα, θα παίξει…
Me referí dos veces a la palabra “jefe” en un párrafo insignificante. No es por costumbre. Cuando vuelco el “Masters of War” será la primera canción que finalmente, se pincha..

P.s.: Ταλαιπωρώντας μάτια κ’ δάχτυλα, σε μια καρέκλα σκηνοθέτη, έξω από τον “Ορφέα”. p.d. maltratando ojos y dedos, en una silla de director, fuera de “orfeas”.
P.s.: “Ορφέας” (συνοικιακό μπάρ στη Κυψέλη). p.d. “Orfeas” (café de barrio en Kypseli)
Ρ.s.: Μάλλον θ’ αφήσω τα προφίλ και τα ψευδώνυμα γι’ αύριο. p.d. Posiblemente dejaré el perfil y los seudónimos para mañana.untitled

Mαργαρίτα no. 25. Nοέμβρης ’16.

Δε συνηθίζω να φωτογραφίζω λουλούδια, εκτός εάν το κόψιμο του μίσχου και το τσαλάκωμα των πετάλων έχουν να ψιθυρίσουν μια ιστορία. Δεν είναι η εικόνα μιάς μαργαρίτας. Είναι η εικόνα του αγνοημένου κινδύνου και του θάρρους των τρυφερών δακτύλων που την άφησαν να γλιστρήσει μέσα στο άδειο σταχτοδοχείο, εκείνη τη Δευτέρα.

p.s.: Aπό τη σειρά φωτογραφιών, Μ.

p.s.: https://www.youtube.com/watch?v=3qK82JvRY5s

Margarita no25. Noviembre ´16

No estoy acostumbrado a  fotografiar flores, excepto si el corte de un tallo y el arrugamiento de sus pétalos pueden suspirar una historia. No es la imagen de una margarita. Es la imagen del peligro desaparecido y del coraje de los suaves dedos que la dejaron deslizar en el cenicero vacío, aquel Lunes.

p.d. de la serie de fotografías, M.

“And for a little while more, I’ll soar the

Uneven wind, complain and blame
The sterile land
But if you’re getting any bright ideas, quiet dear
I’m blooming within”

p.s.: Απ’ τις ωραιότερες -live- στιγμές της…p.d. De sus mejores momentos en vivo.  https://www.youtube.com/watch?v=IQfb9pY9fy4

ak_ss15
Ηotel Lakonis june2015 by Com

“Είναι κάτι σχέσεις,

που δεν έχουν σχέση

μ’ ό,τι είναι σχέσεις…

Είναι κάτι σχέσεις

δίχως υποσχέσεις…”

(Γιώργος Διαλεγμένος, Bella Venezia, H Nέα Σκηνή-Απρίλιος 2005)

“son unas relaciones

Que no tienen relación

Con lo que es relaciones…

Son unas relaciones

Sin compromisos..”

(Yorgos Dialegmenos, Bella Venezia, H Nέα Σκηνή-Απρίλιος 2005)

Βonobo….ακούγαμε Bonobo καπου το 2004, εκει που ξεκινουσε η διπλωματική, που ειχα αλλάξει γκομενάκι και το καινουργιο ήταν πιο εκλεπτυσμένο….the same….πως θα γινει……; μαλλον δυστυχώς ή και ευτυχώς δεν γίνεται…. Bonobo. Escuchábamos alrededor del 2004, cuando empezaba el fin de carrera, y había cambiado de novio y el nuevo era más elegante…the same…cómo puede ser?… probablemente, desafortunadamente o, y, por suerte no se puede…

“πως θα γινει……; μαλλον δυστυχώς ή και ευτυχώς δεν γίνεται…” “probablemente, desafortunadamente o, y, por suerte no se puede…” Τα έβαλες πάντως με την επιθυμητή σειρά προτεραιότητας… 😉 Al menos lo pusiste en el orden deseado? 

Δύο του Cohen, όπως τα πρωτογνώρισα. Αλλιώς αγαπημένα… Dos de Cohen, cómo les conocí por primera vez. 

https://www.youtube.com/watch?v=y8AWFf7EAc4

https://www.youtube.com/watch?v=Jj_myXdOLV0 Hallelujah (Jeff Buckey, “Grace” LP, 1994)

“Well I’ve heard there was a secret chord
That David played and it pleased the Lord
But you don’t really care for music, do you?
Well it goes like this:
The fourth, the fifth, the minor fall and the major lift
The baffled king composing Hallelujah

Hallelujah

Well your faith was strong but you needed proof
You saw her bathing on the roof
Her beauty and the moonlight overthrew ya
She tied you to her kitchen chair
And she broke your throne and she cut your hair
And from your lips she drew the Hallelujah

Hallelujah

But baby I’ve been here before
I’ve seen this room and I’ve walked this floor
You know, I used to live alone before I knew ya
And I’ve seen your flag on the marble arch
And love…”

(original song by Leonard Cohen, “Various Positions” LP, 1984)

p.s.: O Jeff Buckley, έφυγε νωρίς. Πολύ νωρίς. Το Hallelujah τo έμαθα στην δική του εκδοχή, έφηβος ακόμα, όταν στη συλλογή μου βρέθηκε το “Grace ο πρώτος και μοναδικός του δίσκος. Μαγικός. Χωρίς υπερβολή.

p.d. Jeff Buckley, se fue pronto (para hablar de la muerte, no conozco la expresión) se fue pronto es correcto. Demasiado pronto. El Hallelujah lo aprendí en su versión, adolescente, cuando en mi colección encontré el “Grace”, su primer y único disco. Mágico. Sin exagerar.

p.s.: “Έχω αγαπήσει μια γυναίκα γιατί ήταν όμορφη κι ήμασταν μαζί σε ένα δάσος ή σε μια λίμνη σκοτεινή.  Έχω αγαπήσει μια γυναίκα γιατί δεν ήταν όμορφη κι ήμασταν δυο άνθρωποι που βαδίζαμε ανάμεσα σε κτήρια και καταλαβαίναμε κάτι για τον πόνο και την οδύνη. Έχω αγαπήσει μια γυναίκα γιατί πολλοί την αγάπησαν ή γιατί πολλοί δεν τη νοιάστηκαν ή για να την κάνω να πιστέψει ότι είμαι ένας άγιος και ότι έχει από έναν άγιο αγαπηθεί.”
(Leonard Cohen), (μετ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Τροβαδούροι, 2006)

untitled2
Hotel Lakonis June 2015, Com

p.d. Amaba a una mujer porque era guapa y estábamos juntos en un bosque o en un lago oscuro. Amaba a una mujer porque no era guapa y estábamos dos hombres que caminábamos entre edificios y entendíamos algo del dolor y de la pena. Amaba a una mujer porque muchos la amaron y porque muchos no se preocuparon, o para hacerla creer que soy un santo, y que ella es amada por un santo” (Leonard Cohen), (trad. Yiorgos Babasakis, Ikaros, trovadouroi, 2006)

p.s.: Tην εικόνα δεν μπόρεσα να τη βρω σε καλύτερη ανάλυση. Η original πρέπει να έχει “χαθεί” μες στις χιλιάδες του αρχείου μου… p.d. La imagen que no pude encontrar en mejor calidad. La original tiene que estar “perdida” entre las miles de mi archivo…

p.s.: https://www.youtube.com/watch?v=BbWBRnDK_AE

p.s.:  1969, και μία νεότευκτη μπάντα από τη νησί της Γηραιάς Αλβιώνας έρχεται να μυήσει τους ανυποψίαστους σκανδιναβούς στα ηλεκτρισμένα της blues. Η μουσική επιλογή, λόγω των μπερδεμένων προφίλ στη ζωή (πραγματικά κ’ εικονικά). Με τα ανφάς κάνεις δεν ασχολήθηκε τελικά… https://www.youtube.com/watch?v=CM8urU11sHY

p.d. 1969, y una flamante banda de la isla de la vieja Albiona viene para iniciar los insospechados escandinavos en los eléctricos blues. La elección musical, a causa de los perfiles confusos (reales y virtuales). Con el frente nadie se preocupó finalmente…

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s