un encuentro .. en memoria de Javier Seguí de la Riva

Miercoles 10/02 a las 21:00 (GMT+1, Madrid),

“La huella del autor está sólo en la singularidad de su ausencia”. Foucalt en “¿Qué es un autor?

Mis obras

Hasta ahora no había tenido la nítida sensación de que mis obras son certificados de mi muerte. Puertas infranqueables, estáticas, que proclaman mi ausencia, residuos indestructibles que me relegan a un pasado pretérito inmemorable…inalcanzable.

Estoy frente a mis obras y no soy capaz de imaginarme como su autor…son como todas las demás obras, puras figuras agenas…que ocultan y disulven su producción…dejando la sorpresa de algo que las ejecutó, desdela dinamicidad historificada de alguien ya des-aparecido.

Sólo puedo ver mis obras como productos de un loco enajenado que ya no puedo recordar. Como estadios dinámicos germinales ocurridos en un organismo ausentado.”

Javier Seguí de la Riva en ” Arte y Muerte”,

Fragmento del texto “Exposición (3) (05/10/11) Dibujos de Javier Seguí en el pasillo y aulas de los Másteres de ETSAM” en Cuadernos del Instituto Juan Herrera de la Arquitectura de Madrid. 2012, p.14

So happy to participate at the online symposium “TtD 2020 SYMPOSIUM: 2B Drawing Changes” of “Thinking through drawing” at University of Indiana this Sunday 18th of October with our workshop called “Draw[riot]ing”.

Above we share some images and thoughts from “Draw[riot]ing” workshop and many thanks to all these amazing “drawing” people.

“Draw[riot]ing”, is a workshop on drawing and writing, pictures and texts, psychographies and descriptions on inner experience during a drawing session.

In simple words given, drawing with a “riot” attitude is all about questioning and doubting. Small experiments on touch, blind, feelings, indignation, “tools” and passions took place.

Then, each time the participants were asked to write on their experience, in order a strange and complex material to be produced.

Finally, an interpretation, away from “rules”, “bird eyes” and “replicas”, of those aspects of “drawing with a riot attitude” were given and new unexpected views on feelings, emotions and ways to relate to each other unfolded.

Thanks to all, Anthi & Eva

Anthi Kosma _papers

Ένα ποστ από τις αγαπημένες αρχιτέκτονες της Φάλαινας This is a post from the beloved  Whale´s architects 93021029_1815828461880556_188065785984319488_o

Σήμερα θα βάψουμε τα παραδοσιακά αυγά των Φαλαινών, τεχνογνωσία που λάβαμε από την προηγούμενη γενιά και της προσθέτουμε κάθε χρόνο ένα τόκε. Today we are going to paint the traditional easter eggs of the Whales. We are continuing a family painting tradition adding ourselves a toque every year.
Φέτος, θα παίξουμε ιντερνετικά, βάφοντας μαζί με πολυαγαπημένους μας φίλους και φίλες και λέγοντας και μερικά εσπερινά αστεία παραλλήλως, παρά τη δραματικότητα της ημέρας και της καραντίνας. Σας φιλούμε όλες και όλους. This year, we are going to share our painting play and craft online with some of our beloved friends. We are planning to exchange tips and evening jokes regardless the dramatic ambience of the Holy Week and quarantine. We send you a very big kiss.


Instructions (find someone near you who speaks greek…)


Read More

Το σχέδιο συχνά γίνεται κατανοητό ως μια γλώσσα.

Drawing often is perceived as a language.

Μια γραφή χωρίς φωνήματα. «Μιλά», μεταφορικά. A kind of writing without phonemes. It “speaks”, metaphorically. 

Κατά τη διάρκεια ενός μικρού πειράματος, σε μια προσπάθεια να διερευνηθούν τα όρια του «σχεδιάζω», σχεδιάσαμε με τα μάτια κλειστά. During a small experiment, in an attempt to explore the limits of “drawing”, we draw with our eyes closed.

Χωρίς να βλέπω.  Αναγκάζομαι αγγίζοντας να ψάχνω τα όρια του σχεδιαστικού χαρτιού, του «μολυβιού» και να χαράσσω γραμμές χωρίς να ξέρω προς τα που πηγαίνουν.  Without seeing. I am forced to search the limits of the drawing paper, the pencil, and draw lines without knowing where they are going.

“Στα τυφλά», εκτός του οπτικού ελέγχου και εκτός ελέγχου γενικά στο πεδίο μιας «τυφλής ελευθερίας», ποιον να εμπιστευτείς; Και πως να αφήσεις τα χέρια ελεύθερα να κινούνται;  “Blindly”, without being able to see and out of control, in general, in a field of “blind freedom”, whom do you trust? And how do you let your hands move freely?  

Χωρίς να βλέπω. Ακούω. Ακούω εμένα, τxν δίπλα, τους δίπλα. Δεν ακούω τις φωνές τους, ακούω τις «μολυβιές» τους. Without seeing. I listen. I listen to myself, the Other, the Others. I don’t listen their voices, I am listening to their “pencils”.

Ακούω τους χτύπους στο χαρτί. Οι ήχοι των χαράξεων, κάθε γραμμή τώρα πια έχει το ήχο της. Άλλοι μακρόσυρτοι και άλλοι πιο σημειακοί. I am listening to the pencils beat on the paper. The sounds of the traces, now each line has its own sound. Some sounds are longer and some are more pointy.

Τα σχέδια μετατράπηκαν ξαφνικά σε κρουστά, σε γραφο-μηχανές. Θα μου πεις, έτσι ήταν από πάντα. Αλλά «εσύ δεν άκουγες».  Drawings suddenly turn into percussions, into type-writers. You may tell me; “it’s always been that way. But “you never listened”.

Οι χαράξεις έχουν ένα ήχο, καλύτερα ένα χτύπο, και κάθε χτύπος αρχίζει να συσχετίζεται με τους χτύπους των Άλλων.  Traces have a sound, even better, a beat. Each beat begins to relate with other beats.  

«Χτυπώ», «απαντούν», «χτυπούν», «απαντώ». Ξανά και ξανά μέχρι που φτιάχνεται ένας ρυθμός, άρρυθμος και θορυβώδης. Ι “knock”, they “answer”, they “knock”, I “answer”. Again, and again until a rhythm is made, arrhythmic and noisy.

Τι είναι αυτή η συναυλία [κρουστών…] σχεδίων; What is this [percussion…] drawing concert?

Ένα σχέδιο τελικά ακούγεται. A drawing finally sounds. 

Πριν το σχέδιο κατηγοριοποιηθεί ως παρτιτούρα, η καταγραφή μιας μουσικής που παράγεται από φυσικούς ήχους -σαν αυτής του Dieter Schebel- θα λέγαμε πως παράγει τη δική του μελωδία.

Before this drawing is categorized as a music sheet, someone can argue that the transcription of a music produced by natural sounds -like those of Dieter Schebel-, has its own voice-melody.

Το μολύβι γράφει-χτυπά, τα μολύβια χαράσσουν-χτυπούν, ακούγονται. Οι χτύποι των μολυβιών, δεν είναι σαν αυτούς των ρολογιών, ούτε ακριβώς, μα πιο κοντά σε αυτούς της καρδιάς και των καρδιογραφημάτων.

The pencil writes-beats, the pencils mark, beat and have their own sound. Pencil beats are not like watch beats, nor exactly, but similar to heartbeats and to cardiograms.

Απόσπασμα από γραφιστική συναυλία στο μάθημα «ειδικά θέματα αναπαραστάσεων: ιχνογραφίες και ιχνηλατήσεις» στην αρχιτεκτονική σχολή του Βόλου, 18 Φεβρουαρίου 2020.

Excerpt from a graphic concert in the lesson “Special Representations: Paintings and Traces” at the School of Architecture, University of Thessaly, 18th February 2020.

Read More


Οι μετακομίσεις, οι πόλεις, τα σπίτια και τα παράθυρά τους

Las mudanzas, las ciudades, las casas y sus ventanas.

Τα παράθυρα κάδρα, πλαίσια, μα, πιο πολύ ανοίγματα

Las ventanas cuadros, marcos, pero, sobre todo aperturas

Οπές για το φως, τους ήχους, τους θορύβους, τους κλέφτες

Huecos para que entren la luz, los sonidos, los ruidos, los ladrones

Από αυτά οι «θέες» αντικρίζονται μα επίσης ακούγονται

Desde ellos las “vistas” se enfrentan pero también se oyen

Αυτή είναι μια συλλογή με θέες από τα παράθυρά μου

Esta es una colección de vistas desde mis ventantas.

Από αυτά κάτι ακούγεται και ανοίγεται*

Desde ellas algo se oye y se abre*

Athens 2020

Madrid 2013

Madrid 2012


*«Άνοιξη < αρχαία ελληνική ἄνοιξις. Σπάνια λέξη της αρχαίας ελληνικής (ἡ ἄνοιξις, -εως). Ετυμολογείται από το ρήμα ἀνοίγνυμι ή ἀνοίγω.»

*”Primavera <en griego antinguo “ἄνοιξις”. Proviene del verbo “ἀνοίγνυμι” ο “ἀνοίγω”, que significa abrir.


Αυτό το Σάββατο 20/4 στις 12:00-15:00 στο καφέ Μύρτιλο εμπνευσμένοι από την καλλιτέχνιδα Yayoi Kusama βάζουμε τις δικές μας κουκκίδες στο χάρτη. #ΕμμένονταςΣτοΌνειρο 

This Saturday 20/4 from 12:00 to 15:00 at Myrtillo cafe inspired by the artist Yayoi Kusama we paint our dots. #ObsessiveDreamers

Το καφέ Myrtillo δημιουργήθηκε από την κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση Myrtillo με σκοπό την παροχή κατάρτισης, εργασιακής εμπειρίας και πρόσβασης στην αγορά εργασίας σε άτομα από ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, κυρίως νέους με μέτριες μαθησιακές δυσκολίες.

The Myrtillo café was set up by the Myrtillo Social Co-operative Enterprise with the aim of providing training, work experience and access to the labour market for people from vulnerable social groups, primarily young people with moderate learning disability.

“H Yayoi Kusama είναι Ιάπωνας καλλιτέχνης και συγγραφέας, που γεννήθηκε το 1929. Είναι γνωστή για το επαναλαμβανόμενα μοτίβα κουκίδων της. […] Από το 1977, η Kusama έζησε οικειοθελώς σε ψυχιατρικό ίδρυμα και μεγάλο μέρος της δουλειάς της έχει χαρακτηριστεί από την εμμονή και την επιθυμία της να ξεφύγει από το ψυχολογικό τραύμα. Σε μια προσπάθεια να μοιραστεί τις εμπειρίες της, δημιουργεί εγκαταστάσεις που βυθίζουν τον θεατή στην εμμονή της με ατέλειωτες κουκκίδες …

“Yayoi Kusama is a Japanese artist and writer, born in 1929. Well-known for her repeating dot pattern. [..] Since 1977 Kusama has lived voluntarily in a psychiatric institution, and much of her work has been marked with obsessiveness and a desire to escape from psychological trauma. In an attempt to share her experiences, she creates installations that immerse the viewer in her obsessive vision of endless dots and nets or infinitely mirrored space.’

Read More


Gr/Es__Αυτό είναι ένα κειμενάκι για τα ίχνη. Este es un textito sobre las huellas.

Τα ίχνη που αφήνουμε και δεν φαίνονται, τα αόρατα. Για τα ίχνη που σχεδιάζουμε αλλά και για όσα σχεδιάζουμε και κατόπιν δεν φαίνονται. Περάσματα, κινήσεις, κυκλοφορίες, διάδρομοι, μεταφορές, συνδέσεις, μηνύματα, ροές. Σχεδιάζω από το αρνητικό. Πρώτα τα ίχνη και μετά τα όρια, τα περιγράμματα εκείνα που θα εξασφαλίσουν τις στοιχειώδεις κινήσεις, τα αναγκαστικά περάσματα, τις βέλτιστες κυκλοφορίες, τις γρήγορες μεταφορές, τις ικανοποιητικές συνδέσεις, τις απαραίτητες ροές.

Las huellas que dejamos y no se ven, las invisibles. Sobre las huellas que diseñamos pero también, sobre las que después desaparecen. Pasajes, movimientos, lanzamientos, pasillos, conexiones, enlaces, mensajes, flujos. Dibujar desde lo negativo. Primero las huellas y después los límites, los contornos que asegurarán el paso de los movimientos elementales, los pases forzados, las circulaciones óptimas, las transferencias rápidas, las conexiones satisfactorias, los flujos necesarios.


Anthi Kosma&amp;Stavros Dendrinos_experimentación-las-huellas-de-los-movimientos invisibles_Critical Notebooks_arch_DUTH 21/05/2018

experimentación-las-huellas-de-los-movimientos invisibles_Critical Notebooks_arch_DUTH πειραματισμός_τα_ίχνη_των_αόρατων_κινήσεων_ΤΑΜ_ΔΠΘ. Anthi Kosma & Stavros Dendrinos 21/05/2018 

«Τα πάντα ρει» και «ποτέ δεν μπαίνουμε στο ίδιο ποτάμι» (Ηράκλειτος). Mutatis mutandis, κάνοντας τις απαραίτητες αλλαγές. «Τα πουλιά κινούνται στον αιθέρα, τα ψάρια στο νερό, εμείς στο επίπεδο» (Bachelard). Η γη είναι σφαιρική από τον καιρό του Ερατοσθένη κι όσο αν η φαντασία και η τεχνολογία προσπαθούν είμαστε δέσμιοι, εκείνης της αυθαίρετης μονάδας, της βαρύτητας. Τόποι γεωγραφικοί, μα και τόποι φανταστικοί, μεταφορικοί, κυβερνητικοί και, ίσως, υπερβολικά βολικοί.

“Panta rei” y “nunca entramos en el mismo río” (Heráclito). Mutatis mutandis, haciendo los cambios necesarios. “Las aves se mueven en el éter, los peces en el agua, nosotros en la superficie” (Bachelard). La tierra es esférica desde la época de Eratóstenes y, a pesar de que la imaginación y la tecnología ayudan, todavía estamos condenados de esta medida arbitraria, de la gravedad. Lugares geográficos, pero también lugares ficticios, metafóricos, cibernéticos y, quizás, demasiado cómodos.

Η φαντασία κινείται σίγουρα πιο γρήγορα από εμάς, χωρίς τα εμπόδια και τις αντιστάσεις των υλικών. Συχνά νομίζουμε πως δεν αφήνει ίχνη και πως παράγει μόνο εικόνες. Μα τα ίχνη των εικόνων της είναι ικανά να μπερδεύουν το εδώ με το εκεί, το πραγματικό με το φανταστικό, να κάνουν το φανταστικό ελκυστικό και το πραγματικό συχνά αβάσταχτα ρεαλιστικό.
La imaginación, seguro, se mueve más rápido que nosotros, sin los obstáculos y la resistencia de los materiales. Uno piensa que la imaginación, no deja huellas que, solo produce imágenes. Sin embargo, las huellas de sus imágenes son capaces de confundir el aquí con el allí, lo real con lo ficticio, hacer el imaginario atractivo y a menudo lo real espantosamente pragmático.

Η Αριάδνη έδωσε στον Θησέα το κουβάρι. Για την  Beatriz Colomina,  η Αριάδνη είναι η πρώτη αρχιτέκτονας. Κι αυτό, όχι επειδή έκτισε αλλά, γιατί κατάλαβε «πώς λειτουργούν τα ίχνη;». Πως για να κτίσεις πρώτα πρέπει να καταλάβεις εκείνες τις κινήσεις, τις κινήσεις όσων είναι χαμένοι στις σπείρες των λαβυρίνθων. Για να μην πούμε βέβαια πως, για να καταλάβεις πρώτα πρέπει να αγαπήσεις.

Ariadne le dio a Thesea el hilo. Para Beatriz Colomina, Ariadne es la primera arquitecta. Y eso, no porque construyó, sino porque entendió “¿cómo funcionan las huellas?”. Y que para construir uno/a/x primero, tiene que entender esos movimientos, los movimientos de aquellos que están perdidos en las espirales de los labirintos. Para no decir que, para poder entender primero debes amar.


Είναι και εκείνα τα ίχνη που μας αφήνουν οι άλλοι. Το άγγιγμα τους, οι λέξεις τους, οι κινήσεις τους.  Και τι να κάνεις με αυτά τα ίχνη; Έτσι που έγραψαν επάνω σου σαν να ήσουν πηλός; Τα ίχνη απέμειναν σαν ένα αρνητικό, η ανάγλυφη επιφάνεια μιας συνάντησης.

Existen también aquellas huellas que los “Otros” nos dejaron. Sus toques, sus palabras, sus movimientos. ¿Y qué puede uno hacer con estas huellas? Que se han escrito en ti como si estuvieras de barro. Las huellas permanecen como un negativo, la superficie, el relieve de un encuentro.

imprografika anthokosmos huellas 2018

Είναι τα ίχνη των σχεδίων και αυτά ένα αρνητικό αφού αυτός/η/x που τα χάραξε δεν είναι πια εδώ μαζί τους. Είναι το ανάποδο. Ό,τι διαφαίνεται από μια κίνηση που γράφτηκε κάποτε. Από κάποιον που χάραξε και δεν βλέπουμε πια. Μένουν τα σχέδια σαν ίχνη από εκείνο το σώμα που δεν φαίνεται, που δεν μιλάει, που παρακολουθεί, που δεν σταματά να νιώθει, που κάτι θέλει να πει, που τόσα θέλω να του πω, που ωθεί, που δεν ξέρει πως. Τα ίχνη μεσολαβητές για τα ανείπωτα και τα αόρατα κυρίως όμως για όσα νιώθουμε, τα αισθητά, τα αισθητικά όσα δεν μπαίνουν στους αριθμούς και τις στατιστικές.

Son las huellas de los dibujos también un negativo, ya quien las trazó ya no está aquí con ellos. Son el reverso. Lo que se queda de un movimiento que una vez fue escrito. De alguien que los trazó y no vemos más. Los dibujos permanecen como rastros de ese cuerpo que no se ve, no habla, no deja de observar y sentir, de algo que quiere decir, que tanto quiero decirle, quién empuja y no sabe cómo. Las huellas mediadoras de lo indecible, lo invisible, pero sobre todo del sentir, de los sentimientos, lo sentido, la ‘aesthesis’ , la estética y todo que no encaja en los números y las estadísticas.

imprografika_anthokosmos_traces_2018_ 165722

Read More

Hay gente que es capaz de mover el mundo, poner un aula patas arribas y dar sentido donde aparentemente no lo hay.

Υπάρχει κόσμος που είναι ικανός να αναστατώσει τον υπόλοιπο κόσμο, να φέρει τα πάνω κάτω δίνοντας νόημα εκεί που πριν φαινομενικά δεν υπήρχε.

El siguiente texto describe la metamorfosis y el nacimiento de un lugar a partir de un encuentro musical.

Το παρακάτω κείμενο περιγράφει τη μεταμόρφωση και τη γέννηση ενός τόπου με αφορμή μια μουσική συνάντηση.

texto: Uriel Seguí 

Era el último día de clase, ya estaban los alumnos calificados y allí no había nadie.

Ήταν η τελευταία μέρα του μαθήματος, οι φοιτητές είχαν ήδη βαθμολογηθεί και εκεί δεν υπήρχε κανείς.

Llegué un poco más tarde de lo acordado, pensando que la gente ya habría empezado a celebrarlo, pero la clase estaba perfectamente ordenada, en silencio, vacía, con su iluminación perfectamente convencional funcionando. Como de costumbre, y yo sólo.

Έφτασα λίγο αργότερα από ό, τι είχε συμφωνηθεί, πιστεύοντας ότι θα είχαν ήδη αρχίζει να γιορτάζουν την τελευταία μέρα, αλλά η αίθουσα ήταν απόλυτα οργανωμένη, ήσυχη, άδεια, με το συνήθη φωτισμό της και,  σαν από συνήθεια, εγώ μόνος. 

Me fui a aparcar el coche que había dejado tirado de cualquier forma, esperando que alguien me echara una mano para descargar los instrumentos que portaba en el interior de él.

Πήγα να παρκάρω το αυτοκίνητο που είχα σταθμεύσει κάπως πρόχειρα, περιμένοντας πως κάποιος θα μου βάλει ένα χεράκι για να κατεβάσουμε τα όργανα που υπήρχαν  στο εσωτερικό του.el nido Uriel segui 2

Aparqué, volví y ya estaban Pablo, el violinista y su amigo, el guitarrista. Apareció Anthi, y nos pusimos todos juntos a remover aquel espacio.

Πάρκαρα και στην επιστροφή βρισκόντουσαν ο Πάμπλο, ο βιολιστής και ο φίλος του, ο κιθαρίστας. Εμφανίστηκε η Ανθή, και ξεκινήσαμε όλοι μαζί να αναστατώνουμε εκείνο το χώρο.  

Trajimos de los coches los instrumentos, reorganizamos las mesas, apilándolas unas encima de las otras, tejimos con cinta de carrocero una conexión entre las mesas apiladas, y proyectamos sobre todo aquello, con dos proyectores de diapositivas, luz.

Φέραμε από το αυτοκίνητα τα όργανα, αναδιοργάνωση τους πάγκους, τοποθετώντας τον ένα επάνω στον άλλο, πλέξαμε ταινία ένα πλέγμα ανάμεσα τους, και προβάλαμε πάνω σε αυτά με 2 προβολείς και διαφάνειες.

el nido Uriel Segui 3

Habíamos configurado un “nido” en el que situarnos a hacer música entre destellos de luz y masas de sombras articuladas geométricamente entre los colores de las luces gracias a las cintas y las mesas. Read More

Anthokosmos and her greek friends are proud to present “3angle-Fluoro installation”
reblog from
Features Triangular Fluorescent Plexiglas Sheets / A. Kosma, D. Kourkouli, F. Fotopoulou

3angle-Fluoro installation consists of triangular fluorescent Plexiglas sheets.

The semi-transparent, triangular folding sheets, which look like fragments scattered around the space, establish a play between light and shadow, between motion and stillness, and also between rigidity and fragility. The UV light, passing through and reflecting on the sheets, distorts the shapes of the prisms and the visitors’ figures, as they wander among them.

There is not only one image to be seen. The visitors move inside the installation and discover, every step of the way, and every time they look, a new perspective. The various ephemeral perceptions created, seem to reflect, among other things, the ever-changing, versatile reality. Read More

Text and photos by Com (Γ.Μ.)

p.s.: “Καταλαβαίνεις πάντα πολύ αργά αυτό θα ‘πρεπε να έχεις καταλάβει πολύ νωρίς.

P.D.: Entiendes siempre demasiado tarde lo que deberías haber entendido mucho antes.


p.s.: “Καταλαβαίνεις πάντα πολύ αργά αυτό θα ‘πρεπε να έχεις καταλάβει πολύ νωρίς. Καταλαβαίνεις πάντα εκ των υστέρων αυτό που θα ‘πρεπε να έχεις καταλάβει εκ των προτέρων, ακριβώς επειδή είχες την εντύπωση ότι τα πράγματα ήταν αυτά που είχες καταλάβει εξ αρχής. Τα πράγματα δεν ήταν άλλα από αυτά που κατάλαβες ότι ήταν εκ των υστέρων. Τα πράγματα ήταν ακριβώς αυτά που ήταν εκ των προτέρων. Εντούτοις, η διαπίστωση αυτή γίνεται πάντα εκ των υστέρων, όταν ήδη είναι πολύ αργά […]”. (Θ. Σταθόπουλος, La Folie, 2014)

P.D.: Entiendes siempre demasiado tarde lo que deberías haber entendido mucho antes. Entiendes siempre a posteriori lo que deberías haber comprendido antes, precisamente porque tenías la impresión de que las cosas eran las que habías comprendido desde el principio. Las cosas no eran otras que las que comprendiste después. Las cosas eran exactamente las mismas del principio. Sin embargo, esta observación se hace siempre a posteriori, cuando ya es demasiado tarde […] (T. Stathopoulos ,La Folie, 2014)


p.s.: Πολύ δύσκολο project-άκι o Μυστράς. Τα ποτάμια κόσμου, δεν άφηναν το βλέμμα να ηρεμήσει. Έχω βέβαια κάτι “πορτραίτα” που θέλω να δουλέψω κάποια στιγμή (κυρίως γι’ αυτά πήγα). Αυτή την εξαίρεσα από τις προηγούμενες, αλλά μιας και το statement είναι τόσο δυνατό κι εσύ φαίνεσαι κορίτσι που εκτιμάς τα λιπαρά, είπα τελικά να στη στείλω.

P.D.: Fue difícil este pequeño proyecto fotográfico en Mistras (fiesta popular). Los ríos de la gente no dejaban la mirada tranquila. Sin embargo, tengo unos retratos sobre los que me gustaría trabajar en algún momento (para ellos fui allí). Ésta la excluí de las anteriores, pero dado que la declaración es tan fuerte y tú una chica que aprecias la grasa, decidí finalmente enviártela.


cochinillo 12 euros

p.s.: Λόγω καιρού και της παλιάς σου “φορεσιάς”… 

P.D.: a causa del tiempo y de tu viejo “traje”…

ak_ss12 Read More


A veces nos sentimos más libres escribiendo algo mientras estamos “fuera de la línea” oficial, “fuera del formato”.

Πολλές φορές νιώθουμε πιο ελεύθεροι γράφοντας κάτι καθώς βρισκόμαστε “εκτός γραμμής”, “εκτός πλαισίου”.

“Com Truise”, su nickname, empezó dejando comentarios en el blog de imprográfika. Comentarios son estos textos pequeños que se sitúan al final de los posts donde se comparten consideraciones acerca del texto. Pero Com Truise al final de estos comentarios empezó a dejar una serie de postdata,  “información posterior”, en griego “ ysterógrafo”. En este tipo de comentarios a los comentarios aparecieron trocitos de su lado poético. Un lado que también, supongo, en su vida cotidiana queda fuera, almargen, fuera de la línea de su perfil “oficial”.

Ο “Com Truise”, ψευδώνυμο, ξεκίνησε να αφήνει σχόλια στο μπλογκ του imprográfika. Τα σχόλια είναι επίσης εκείνα τα μικρά κειμενάκια που μπορεί να γράψει-αφήσει κάποιος στο τέλος των κειμένων ενός ιστολογίου. Ωστόσο, ο Com Truise στο τέλος των σχολίων του άρχισε να αφήνει μια σειρά άλλων σχολίων, υστερόγραφων. Εκεί σε αυτά τα υστερόγραφα, εκτός της “γραμμής” του αρχικού του κειμένου, εμφανίστηκαν πτυχές μιας ποιητικής γραφής. Εκείνη την γραφή του που, υποθέτω πως, και στην καθημερινότητά του αφήνει, όπως και στα κείμενα έξω, στο περιθώριο, εκτός του επίσημου προφίλ του. 

Sacando sus ysterógrafos fuera de su lugar original y marginal y colocándolos sin orden aparece un nuevo tipo de texto  conformado por aforismos sin orden o tema central excepto aquél  que remite a su lado poético, que por mucho que quiera ya no es ni aislado, ni oculto. Com Truise, gracias por compartir tus grafías las posteriores, y desde luego las venideras.  

Βγάζοντας αυτά τα υστερόγραφα από το αρχική τους περιθωριακή θέση κάτω από τα κείμενα του μπλογκ και τοποθετώντας τα χωρίς σειρά φτιάχτηκε ένα καινούργιο κείμενο. Τα υστερόγραφα σε αυτό μοιάζουν με αφορισμούς χωρις σειρά και θέμα. Ή ίσως υπάρχει ένα θέμα αυτό που μιλά για την ποιητική πλευρά του Com Truise και που, όσο και αν θέλει, τώρα πια δεν είναι τόσο απομονωμένη, ούτε τόσο κρυφή. Com Truise, σε ευχαριστώ πολύ που μοιράστηκες αυτές τις “ύστερες”, τις “εκτός γραμμής” “γραφές” σου και, πιστεύω, αυτό να είναι μόνο η αρχή για τις άλλες, “αυτές που έρχονται”.  

P.D. _ Υ.Γ.

P.D.: El viaje empieza el día que entras en el bosque. Hay una hermosa palabra alemana: Waldeinsamkeit, la sensación de estar  perdido en el bosque. El viaje no se hace para descubrir algo, para encontrar cosas. Se hace para perder, perder lo que sabes. Y si eres bueno para perderse en los bosques, las ciudades y las personas “. (K. Pittas, Imágenes de Otra Europa ’85-’89).

p.s.: “Tο ταξίδι αρχίζει την ημέρα που μπεις στο δάσος. Υπάρχει μια όμορφη γερμανική λέξη: Waldeinsamkeit, η αίσθηση ότι είσαι χαμένος στο δάσος. Το ταξίδι δε γίνεται για να ανακλύψεις κάτι, για να βρεις πράγματα. Γίνεται για να χάσεις, να χάσεις αυτά που ήξερες. Κι αν είσαι καλός, για να χαθείς, στα δάση, στις πόλεις και στους ανθρώπους.” (K. Πίττας, Εικόνες μιας άλλης Ευρώπης ’85-’89)

P.D.: Verano del ’12. Unos días antes, había caído de la Vespa y mi mano izquierda estaba atada y pesaba como ninguna otra cosa. El calor era insoportable en el centro (aquel día de temperaturas altas) y la sola idea del ascenso, desde la oficina hacia el teatro de Lykabetos (Atenas), parecía un martirio. Me resulta imposible transmitir el estado de ánimo de aquella noche. Para quien hubiera estado en este concierto de Morrissey, lo es. Read More

Το άρθρο στολίζει το έργο της Anthos Kosmos
For the time at which a new calendar year will begin 
and for the rest of the year
wishes you happy

Οι χελώνες δεν ανοίγουν σαμπάνιες

Text Antonis Androulidakis
Image Anthokosmos

 from one of the few independent greek news outlets.

Καθώς δείχνει να ξεμπερδεύουμε και με τούτη τη χρονιά, εγώ πάλι, σχεδόν απ’ το πουθενά, βρέθηκα να αναρωτιέμαι αν οι χελώνες συστήνουν συλλογικότητες, αν ζουν σε «αγέλες», αν κάνουν παρέες, αν ερωτεύονται, λόγου χάρη, ή αν απλά περιφέρουν τη μοναχικότητα τους σε λαχανόκηπους, αναζητώντας λίγο χόρτο, μέχρις ότου να τουμπάρουν και να βρεθούν με το βαρύ καβούκι τους στο χώμα, οριστικά ανήμπορες να κινηθούν και να αντιδράσουν, καταδικασμένες σ’ έναν αργόσυρτο θάνατο.

Read More

It was a pleasure having Alba on behalf of IMPROVISTOS in Athens.

Thanks to Sofia Tsiraki ,Alba had the opportunity to present aspects of improvisto’s work in the School of Architecture of the National Technical University of Athens.


Alba spoke about Improvisto’s projects, their main project “barrio obra -Revitalization of Mass Housing-and about an important movement of collective groups of architects and other disciplines in Spain that are looking forward to combining and developing social actions, architectural projects and new ways for a co-design and participatory design.


Many questions were raised:

Where these houses empty? What kind of tools do you use? How people react? Is it possible? Why don’t we have social projects in architectural design classes/studios? When we are going to stop drawing big museums and other buildings in the schools of architecture? But isn’t it necessary to learn constructive details?

Alba also asked for similar architectural movements in Athens but what I loved more was her phrase: “University should be pioneer and promote innovative design for/with society.” Read More

anthokosmos 2015

anthokosmos 2015

Skies in dark dress

Paint on my canvas my locked distress

Grown by your absence and the loneliness I feel.

And the Moon like a white rose in the sky, rose again

and then I see your face mirrored on the moon’s disc,

smiling shyly, but, suddenly drops of rain

blurred the view of you tears

for the dying hope of seeing you again….

poem Nikos Vittis

anthokosmos 2015

anthokosmos 2015

anthokosmos 2015

anthokosmos 2015

Existen casos en que las palabras no pueden transmitir el sentir-la aisthesis- frente a una obra. Supongo que será porque se trata de experimentar una verdadera obra de arte. 

El 11 de Noviembre en el centro de Lavapies se inaugura una importantísima exposición de las que sales flotando porque algo, una sensibilidad extraña, te ha afectado. 

Para los que asistimos a la génesis de algunas de estas obras y a las primeras metamorfosis pictóricas de su autor Ramón Cuesta en el sótano de la Etsam, la emoción es muy fuerte. Esta exposición es como un sueño. 

Muy, muy, pero muy recomendable. No os la podéis perder.


Inauguración: Miércoles 11 de noviembre, 20.30hs

en el Ubral de Primavera

Entrada libre

“Metamorphosis es una obsesión, una batida por lo imperceptible, una exploración de lo corpóreo, sus articulaciones, gestos, posiciones, repeticiones, su sensualidad, su sexualidad… es la persecución de lo que no se deja ver. Un experimento acerca del cuerpo, de lo estático a lo dinámico. El movimiento lo transforma hastametamorfosearlo y dar lugar a otros”.

Read More

seres queridos s

Los bloqueos creativos [creative block] normalmente son situaciones en las que se nos inhiben, dificultan, o paralizan el desarrollo de la creatividad.

Tα μπλοκάρισματα στη δημιουργική διαδικασία συνήθως είναι καταστάσεις που διακόπτουν, δυσκολεύουν ή παραλύουν την εξέλιξή της.

A continuación vamos a describir un tipo de bloqueo que está relacionado con los hábitos gráficos.

Στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε να μιλήσουμε για ένα μπλοκάρισμα σχετικό με τις γραφιστικές συνήθειες.

Hábitos son los modos aquellos “de proceder o conducirse adquirido por repetición de actos iguales o semejantes, u originado por tendencias instintivas”, dice el diccionario.

Συνήθεια ονομάζεται η «ενέργεια που με τη συχνή επανάληψη έχει κατά κάποιο τρόπο τυποποιηθεί έτσι ώστε, αν και την εκτελούμε σκόπιμα, να μην απασχολεί ιδιαίτερα τη σκέψη μας ούτε να απαιτεί κάποια προσπάθεια», λέει το λεξικό. Read More

Διαγραμματικές αφηγήσεις: γραφικά πεδία ρήξης και καταστροφής

original graffiti emp

Τext originaly presented at the Gilles Deleuze and Félix Guattari: Refrains of Freedom, International Conference, Athens, Greece, 25 April 2015 by Anthi Kosma.

The article intends to clarify the Deleuzian concept of diagram and how this one although it is against an ocularcentric (visual-focused) culture, clichés and canons of representation often it is being dismissed from traditional attitudes and perceptions in the field of architecture.

Το άρθρο που παρουσιάζεται προσπαθεί να αποσαφηνίσει την Ντελεζιανή έννοια του διαγράμματος και το πώς αυτή, αν και βρίσκεται ενάντια στην οπτικοκεντρική κουλτούρα, τα κλισέ και τους κανόνες της αναπαράστασης, σε πολλές περιπτώσεις στο πεδίο της αρχιτεκτονικής αγνοείται ή παραποιείται από παραδοσιακές νοοτροπίες και αντιλήψεις.

These short narratives on diagram presented here are basically based on “Francis Bacon, the Logic of Sensation” and a book in Spanish, “Pintura. El concepto del diagram” [Painting. The concept of diagram] which is a transcription of a course hold by him in 1981 at the University of Vincennes focused on Diagrams, painting and the Chaos-germ theory. As far as I know this book does not exist in English, but it has some interesting points on the issue as in it the concept of diagram is presented consecutive  and in many cases through the dialogue with his students.

Οι αφηγήσεις για το διάγραμμα που παρουσιάζονται εδώ είναι κυρίως βασισμένες στο βιβλίο Francis Bacon, η λογική της αίσθησης” αλλά κυρίως στο βιβλιό «Pintura. El concepto del diagrama» [Ζωγραφική. Η έννοια του διαγράμματος] που είναι η καταγραφή μιας σειράς μαθημάτων που έκανε το 1981 στο Πανεπιστήμιο της Vincennes με θέμα τα διαγράμματα, τη ζωγραφική και τη θεωρία του χάους-πυρήνα. Από όσο γνωρίζω αυτή η έκδοση δεν υπάρχει στα αγγλικά έχει ωστόσο αρκετά ενδιαφέροντα σημεία μια και σε αυτή η ανάλυση της έννοιας του διαγράμματος γίνετε διεξοδικά και σε πολλά σημεία διαλογικά με τους συμμετέχοντες στο σεμινάριο.

Diagram is presented in this case from an “inside” point of view, through the experience of the painter-designer, as an action, a process of production and not as an object, a kind of drawing and a representation of a specific figure. From “inside” and from the action the corporal-gestural dimension of the diagram by D. reveals an approximation of the diagram that is not commonly present in the architectural culture.

original graffiti emp2

Το διάγραμμα παρουσιάζεται σε αυτή την περίπτωση «εκ των έσω», μη εποπτικά, δηλαδή μέσα από την εμπειρία του ζωγράφου-σχεδιαστή, σαν δράση, διαδικασία παραγωγής (process) και όχι σαν αντικείμενο, δηλαδή κάποιο είδος σχεδίου, μια μορφή αναπαράστασης, ή μια συγκεκριμένη φιγούρα. «Eκ των έσω» και από τη δράση ο Ν. προσεγγίζει το διάγραμμα επίσης  σαν σωματική-χειρονομία παρουσιάζοντας μια διάσταση του που δεν συναντάται τόσο συχνά στην αρχιτεκτονική κουλτούρα. Read More

 Diffuse Creativity  in Athens, reblog from


Δημιουργική Ασάφεια «Σε μια παρακμάζουσα κοινωνία, η Tέχνη, εάν είναι ειλικρινής, θα πρέπει επίσης ν” αντανακλά την παρακμή. Και, εκτός αν θέλει να προδώσει την κοινωνική της λειτουργία, η Τέχνη πρέπει να παρουσιάζει τον κόσμο ως ευμετάβλητο. Και να βοηθάει στην αλλαγή του.» – Ernst Fischer

proyecto fallido…

111 imprografika anthokosmos n+10


“Desde Babel, la arquitectura no es solamente confusa, sino que también es inherentemente inútil – obviamente, no en un sentido literal, sino en el sentido de que los diversos intentos de justificación exhaustiva han de basarse en el mito y estar destinados al fracaso” (Daniel Mielgo Bregazzi “Construir Ficciones, para una filosofía de la arquitectura”).

 anthokosmos, N+10, proyecto fallido Read More


 Alguien los llamó “espantapájaros” y tenía toda la razón. Durante todo el proceso me encontré envuelta de todo tipo de líneas: de acero, de luces, de film transparente, de pixeles, de balsa, de bolígrafo, de lápiz  en un juego de aparición de figuras.

Κάποιος τα ονόμασε “σκιάχτρα” και είχε απόλυτο δίκιο. Καθ ‘όλη τη διαδικασία βρέθηκα «τυλιγμένη» ανάμεσα σε όλα τα είδη των γραμμών: σίδηρο, μπάλσα, διαφανές φιλμ,  pixels, στυλό, μολύβι σε ένα παιχνίδι ανάδυσης των φιγούρων.

Para esta obra navideña en la plaza de Sparta trabajaron: Anthokosmos (imprográfika), Daniel, Giorgi, Ilias, Babis y Giorgos Dimitrakopoulos (acero), Monte y Stratis Scafidas (envolver film transparente), Takis Phyhogios (instalación in situ), Hlias Provias & partners (electricidad), Fotini Fotopoulou, Katerina Boulougoura y Giorgos Giaxoglou (arquitectos), Takis Routsolias (ingeniero), Demetris Maniatis.

Για αυτή τη Γιορτινή Παρέμβαση στην κεντρική πλατεία της Σπάρτης εργάστηκαν οι : Anthokosmos ( imprográfika ) , Daniel, Giorgi, Ηλίας, Μπάμπης και Γιώργος Δημητρακόπουλος (σίδηρο) , οι Monte και Στρατής Σκαφιδάς ( μεμβράνη περιτυλίγματος ), Τάκης Ψυχογιός (εγκατάσταση) , Ηλίας Προβιάς και συνεργάτες (ηλεκτρικές εγκαταστάσεις), Φωτεινή Φωτοπούλου, Κατερίνα Μπουλουγούρα και Γιώργος Γιαξόγλου (αρχιτέκτονες), Παναγιώτης Ρουτσολιάς (πολιτικός μηχανικός), Δημήτρης Μανιάτης.


Sin embargo, lo mejor de la intervención navideña en la plaza no fueron las figuras luminosas sino las obras de alumnos basadas en materiales reciclados y una extraña pesebre de Fotini Fotopoulou y Giorgos Giaxoglou (proximos miembros de !mprográfika) con una superficie para dibujar.

Ωστόσο, το καλύτερο της παρέμβασης των γιορτινών έργων στην πλατεία της Σπάρτης δεν ήταν οι φωτεινές φιγούρες, αλλά τα έργα των μαθητών των σχολείων της πόλης από ανακυκλωμένα υλικά μαζί με μια παράξενη φάτνη της Φωτεινής Φωτοπούλου και του Γιώργου Γιαξόγλου με επιφάνεια σχεδίασης.

Muchísimas gracias a todos

Ένα ευχαριστώ σε όλους

Felices Fiestas

Χαρούμενες Γιορτές

gif f kai g imprografika sparta 2014s

“window to chaos”

Cornelius Castoriadis

"Me apetecía hacer un dibujo pero no sabía sobre qué dibujar...  
 Ήθελα να σχεδιάσω κάτι , αλλά δεν ήξερα τι...
Se me ha ocurrido hacer algo que no había hecho nunca...
Σκέφτηκα να κάνω κάτι που δεν είχα ξανακάνει ...
No sé si te va a gustar... Pero es interesante las cosas (buenas y malas) que se 
descubren sobre uno mismo en las decisiones que se van tomando sobre el papel.
Δεν ξέρω αν θα αρέσει ...Αλλά έχουν ενδιαφέρον τα πράγματα (καλά και κακά) που ανακαλύπτει 
κάποιος για τον εαυτό του στις αποφάσεις που αναγκαστικά παίρνει πάνω στο χαρτί.    
Un ejercicio de análisis y extrañamiento…
Μια άσκηση ανάλυσης και παραξενέματος ..." 
Alfonso Pérez López

No podemos saber qué exactamente fue lo más extraño para Alfonso. ¿El hecho que no sabía qué iba a dibujar, que no tenía un tema concreto, que dibujaba con la mano izquierda, que después de cada trazo intentaba hacer algo distinto e imprevisible?

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιο ακριβώς ήταν το πιο παράξενο για τον Αλφόνσο. Το ότι δεν ήξερε τι να σχεδιάσει, ότι δεν είχε ένα συγκεκριμένο θέμα, το ότι σχεδίαζε με το αριστερό χέρι, ότι μετά από κάθε χάραξη προσπαθούσε να κάνει κάτι διαφορετικό και απρόσμενο; Read More

until victory or death s

SOLIDARITY WITH NIKOS ROMANOS  on hunger strike since 10/11/14

reblog from pitsirikos

«Είχαμε τελειώσει το δείπνο. Απέναντί μου καθόταν ο φίλος μου ο τραπεζίτης, μέγας έμπορος και ξακουστός κομπιναδόρος [.] Στράφηκα χαμογελαστός προς το μέρος του:

«Αλήθεια! Κάποιος μου διηγήθηκε ότι παλιότερα ήσαστε αναρχικός».

«Όχι μόνο ήμουν, αλλά και παραμένω. Απ΄ αυτή τη σκοπιά δεν έχω αλλάξει. Είμαι αναρχικός».

«Μα τι μου λέτε τώρα..»

Με αυτό το διάλογο ξεκινά η ιστορία και με τα παρακάτω λόγια του τραπεζίτη, όταν σηκώνονται από το τραπέζι, τελειώνει: Read More

poste call 3

This poster is made by !mprografika & anthokosmos for the 1st crafter’s exhibition in Sparti called “Local On, Making Art”.  But we would also like to present you some of the“unofficial posters” found during the process of drawing. So here they are, the posters who we really love:

local on off the records imprografika



/*/*Ποιος παίρνει μέρος σε αυτή την έκθεση;

Κάθε ονειροπόλος, τεχνίτης, σχεδιαστής, κατασκευαστής ονείρων, παράξενων εξαρτημάτων, αντικειμένων χρηστικών ή μη ωστόσο ιδιαίτερων ξεχωριστών, πρωτότυπων, φτιαγμένων με φροντίδα.

/*\\*γιατί να πάρεις μέρος;

Γιατί όχι; Read More

a project for dreamers…Sparti 10/10/14

ονειρεύομαι=estoy soñando

 activate now, !mprográfika & Improvistos

Ονειρεύομαι: μια πόλη καθαρή, έναν καλύτερο κόσμο, αγάπη, ευτυχία, έναν κόσμο χωρίς πόλεμο, με μέλλον, χωρίς να μεγαλώνω, μια πόλη που θα ζει ο μπαμπάς μου, μια πόλη με μουσική, αθλητές, honda, yamaha, θάλασσα, ποδηλατόδρομο…ονειρεύομαι να γίνω σταρ, ηθοποιός, τραγουδίστρια, επιστήμονας, να ταξιδεύω, να πετάξω, να οδηγήσω λεωφορείο,  με αραχωβίτες, χωρίς Μήτσο Μαλτέζο, ονειρεύομαι έναν κόσμο γεμάτο κορίτσια, με την Λίνα…κάποιος είπε πως “ονειρεύομαι μόνο όταν κοιμάμαι”, κάποιοι είπαν γιατί να γράψω, αφού τίποτα δεν θα αλλάξει…οι περισσότεροι όμως συνέχισαν να γράφουν-ονειρεύονται…

Estoy Soñando: una ciudad limpia, un mundo mejor,  amor,  felicidad, un mundo sin guerra,  futuro, no ser mayor, una ciudad con mi padre, una ciudad con música, deportes, honda, yamaha, carril bici, estoy soñando ser  superestrella, actriz, cantante, científico, viajar, volar, Arajovites, a mundo sin Maltezo, un mundo lleno de chicas, con Lina…alguien dijo ” sólo sueño cuando duermo” , algunos dijeron por qué escribir dado que nada va a cambiar…sin embargo la mayoría continuó soñando…

This slideshow requires JavaScript.

Περπατάω στο δρόμο και ψάχνω για μια φράση . Για να ξεκινήσω ένα κείμενο που θα πρέπει να γράψω χρειάζομαι μια φράση . Το κείμενο μιλά για μια ομάδα . Τι είναι η ομάδα; [ … ] Το μάτι μου πέφτει σε μια αφίσα σε έναν τοίχο[ … ] Η εικόνα συνοδεύεται από μια λεζάντα που γράφει : «ονειρεύομαι…»

Camino por la calle buscando una frase. Para inaugurar un texto que debo escribir necesito esa frase. El texto debe hablar del grupo. ¿Qué es un grupo? […] un cartel en la pared de una parada atrae mi mirada […] la imagen está acompañada por una leyenda que enuncia: “estoy soñando…” Read More


Suffer traffic jams every day? You often got stuck in traffic jam when you “circulate” on a blank page or your screen or do you have troubles when you study or sketch traffic congestion and road traffic flow in your projects? Literal o metaphorical two very original and extremely different approaches are presented: Traffic made of lines by Eva de Miguel and Dr. No’s or Doctors No’s traffic simulator! One image-one poster, one simulator-one video, two worlds and one metaphor, enjoy them:

Roadrunner 3 Urban Systems from Doctores No on Vimeo.

traffic simullator

Read More

2nd Land &amp; Freedom Festival//First gif! June 2014 by anthokosmos

2nd Land & Freedom Festival//First gif! June 2014 by anthokosmos


Workshops for the 2nd Land & Freedom Festival //anthokosmos & imprográfika//


Free Camping// 2nd Land & Freedom Festival


Spiros Konidaris Concert// 2nd Land and Freedom Festival


Collective Exposition//Curator Georgia Mouriki //2nd Land and Freedom Festival



Cinema Tres Court//2nd Land & Freedom Festival


Active Member// 2d Land & Freedom Festival



@katharistries #katharistries //2nd Land & Freedom Festival




BIOME biome self organized workers // 2nd Land & Freedom Festival








RadioSol // 2nd Land & Freedom Festival


Ypogeia Reumata Concert//2nd Land & Freedom Festiva


2nd Land & Freedom Festival// the program


Blues Wire Concert // 2nd Land & Freedom Festival


Debate // 2nd Land & Freedom Festival


Spiros Grammenos Concert//2nd Land & Freedom Festival






Read More


//”Basta” en Griego signifika aguantar //


Fotos y letras del grupo Active Member, dibujo de   Miren Korkuera


[…] Το αύριο δε χτίζεται απ’ τις φήμες
Ο κόσμος ο παλιός τους πεθαίνει

Read More


Φτιάχνοντας τη δική μας τοπογραφία.

Kalamata Street Art Festival 12 Iουλίου!

Ξεκίνησα να σχεδιάζω μια φανταστική τοπογραφία, χαράσσοντας από κηλίδα σε κηλίδα, ενώνοντας πετραδάκια στο έδαφος.

Μια κοπέλα ήρθε. Άρχισε να σχεδιάζει το χάρτη της Ευρώπης. Η κοπέλα άρχισε να σχεδιάζει με χρώματα. Ήταν φοβερά. Την αντέγραψα. Μετά από δύο ώρες είχαμε γεμίσει σχεδόν όλη την επιφάνεια. Νόμιζα πως το δρώμενο είχε τελειώσει, αλλά δεν είχε. Δύο μικρά κοριτσάκια ήρθαν και άρχισαν να χαράσσουν στο έδαφος. Μετά δυο αγοράκια κτλ. Πραγματικά γέμισαν όλη την επιφάνεια!

Είναι κάτι ακόμα που δεν περίμενα και με ξάφνιασε. Τα παιδιά έμοιαζαν να βρίσκονται “μέσα” στο σχέδιο. “Μέσα σε έναν τεράστιο μαυροπίνακα” περιτριγυρισμένοι από μια πολύχρωμη τοπογραφία.

Ευχαριστούμε πολύ  Kalamata Street Art Festival!



This slideshow requires JavaScript.


Making our own topography.

A started drawing an imaginary topography by tracing form spot to spot,
connecting small stones on the ground. Read More

!mprográfika at Kalamata Street Festival, Greece.

Το Σάββατο 12 Ιουλίου, 17.00 πάρκο ΟΣΕ, Καλαμάτα. 

imprografika at street art festival s

Στην επιφάνεια μιας πίστας φαινομενικά ομοιόμορφης ψάχνουμε και ανακαλύπτουμε κρυμμένα στοιχεία. Με κιμωλία ξεκινάμε το ταξίδι ανάμεσα σε αυτά τα στοιχεία χαράσσοντας τις δικές μας διαδρομές, φτιάχνοντας στη δική μας πίστα μια καινούργια τοπογραφία.

«Τα πουλιά και τα ψάρια ζουν σε έναν όγκο, 

εμείς ζούμε πάνω σε μία επιφάνεια».

 Γκαστόν Μπασελάρντ

αναφορά το έργο του καλλιτέχνη Uriel Segui Buenaventura