liquid love #narratives

silv asim siaries imprografika 2017GR/ES Προφανώς είναι ο συνδυασμός των εικόνων και των λέξεων της.

Obviamente es la combinación de sus imágenes y de sus palabras.

Ανάμεσα στις φωτογραφικές και τις λογοτεχνικές της εικόνες, εκείνες δηλαδή που παρουσιάζουν το τοπίο σαν έναν αφηρημένο ζωγραφικό καμβά, και τις άλλες που «μιλούν γράφοντας» ίσως δεν υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά όσο ένα ενδιαφέρον πάντρεμα, μια κοινή αναζήτηση.

Entre sus imágenes fotográficas y literarias, es decir aquellas que presentan el paisaje como un cuadro de pintura abstracta y las que “hablan escribiendo”, quizás no existen tantas diferencias como una combinación interesante, una búsqueda común.

Οι αναζητήσεις φτιάχνουν-ψάχνουν να τοποθετήσουν τη φωτογράφο-συγγραφέα μέσα στον «καμβά» για να μιλήσουν κατά βάση για αυτή την αίσθηση, ίσως πιο σωστά την ανάγκη που έχει το σώμα να συναντήσει και να συναντηθεί με τη φύση (του), το τοπίο (του).

Estas exploraciones buscan colocar la fotógrafa-escritora en el “lienzo” para hablar acerca de esta sensación (aisthesis), quizás más correctamente esta necesidad que tiene el cuerpo de encontrar y encontrarse con la/su naturaleza, la/su paisaje.

sundaywalk london

Είναι αυτή η αίσθηση που έχουμε μετά από μια βόλτα στη φύση. Αυτή η αίσθηση που παύουμε να νιώθουμε πολύ σύντομα αλλά που όταν είμαστε εκεί πιστεύουμε ότι δεν θα χάσουμε ποτέ, μια παράξενη πληρότητα, ένα γέμισμα.

Es esta sensación que tenemos después de una caminata en la naturaleza. Esta sensación que pronto dejamos de sentir que sin embargo mientras estamos allí creemos que no vamos a perder nunca, una plenitud extraña.

Θα’ ναι που το σώμα είναι και αυτό νερό, είναι κι αυτό από φυσικό υλικό και που, όπως λένε οι βιολόγοι, είναι ένα συγκοινωνούν δοχείο, σε συνεχή σύνδεση με ότι το περιβάλλει.

Será porque el cuerpo está también hecho del agua, esto también es de un material natural y, como dicen los biólogos, es un vaso comunicante, siempre conectado con que lo rodea.
Το θέμα μοιάζει να είναι ερωτικό. Δίχως αμφιβολία το τοπίο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτό το σώμα που ψάχνει τόσο πολύ, που δεν παύει να αναζητά αυτή την επιστροφή στα φαινόμενα.

El asunto parece ser erótico. Sin duda, el paisaje no puede existir sin aquel cuerpo que tanto está buscando, que no para de buscar este retorno a los fenómenos.

Οι λογοτεχνικοφωτογραφικές αφηγήσεις της Silv Asim έχουν κάτι από τους περιπάτους του flâneur, ωστόσο το θέμα της δεν είναι αμιγώς λογοτεχνικό, ούτε είναι μια απλή περιγραφή να κοσμήσει κάποιο από τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης σύμφωνα με τις συνήθεις συμβουλές κάποιου coach.

Las narrativas literariográfikas de Silv Asim tienen algo de los paseos de flâneur, pero su asunto no es puramente literario, ni son una simple descripción para “decorar” algún medio de comunicación social, según las indicaciones de un coach.

Νομίζω πως είναι περισσότερο ένα ημερολόγιο ή ένα σημειωματάριο γεμάτο εικόνες, σκέψεις, σχήματα που περνούν από τη μια σελίδα στην άλλη. Οι «γραφές» αυτές προσπαθούν να καταγράψουν αυτή την αίσθηση, την ανάγκη για αυτές τις συναντήσεις που ποτέ οι εικόνες, όσο άρτιες και αν είναι φωτογραφικά ή λογοτεχνικά, δεν καταφέρουν να περιγράψουν.

Creo que es más de un diario o un cuaderno lleno de imágenes, pensamientos y esquemas que pasan de una página a otra. Estas “escrituras” buscan transcribir este sentimiento (aesthesis), la necesidad de tales encuentros que nunca las imágenes por excelentes que sean a nivel fotográfico o literario, no consiguen describir.

 

Πάντα θα είναι ελλειπείς. Για αυτό και αναγκαστικά εμφανίζονται και οι ίδιες κάπως ατελείς και μάλλον σχεδόν πάντα θα μιλούν για αυτή την έλλειψη και την αδυνατότητα αποτύπωσης αυτής της εμπειρίας.

Serán siempre incompletas. Por esto y necesariamente ellas mismas aparecen incompletas y más bien casi siempre hablarán de esta falta y la imposibilidad de captar/trascribir esta experiencia.

16716261_10154785563695831_8870133816548343692_o
Μοngolia

Read More »

Born in Syria or on political photography

thumbnail_doorbell-by-com* GR/ES

Όταν οι φόρμες, τα σχήματα, τα χρώματα και τα γράμματα ενός πλάνου αρχίζουν να συνδέονται με τα γύρω τους, με κάποιους μακρινούς “αποστολείς μηνυμάτων”, τότε παύουν να είναι απλά όμορφες συνθέσεις και αρχίζουν να μιλούν για ολοένα και περισσότερες ιστορίες.

Cuando las formas, los esquemas, los colores y las letras de un cuadro empiezan a relacionarse con sus alrededores y con aquellos lejanos “remitentes de mensajes”, dejan de ser simplemente bellas composiciones y empiezan a hablar cada vez de más historias.

Όταν, κατά κάποιο τρόπο, οι φωτογραφίες δεν αρνούνται “τα γύρω” αλλά προσπαθούν να τα βάλουν στο πλάνο τους, είναι ίσως τότε που το πλάνο αρχίζει να αποκτά σχέσεις με τον τόπο, το χρόνο, τους ανθρώπους και τα προβλήματά τους.

Cuando las fotografías, de alguna manera, dejan de negar sus “alrededores” e intentan insertarlos en su cuadro, el plano empieza a tener relaciones con el lugar, el tiempo, la gente y sus problemas.

Καθώς οι εικόνες προσπαθούν να συσχετίσουν τις φόρμες και τις φιγούρες με τον καιρό** τους, εκείνον δηλαδή το χρόνο που είναι περαστικός, που βιάζεται και εναλλάσσεται συνεχώς είναι ίσως τότε που βρίσκονται πολύ μακρυά, ίσως και σε αντίθεση, με εκείνο το χρόνο που αναζητά το “σταμάτημα” και επιθυμεί διακαώς τη διαχρονικότητα του.

Mientras las imágenes buscan asociar las formas y las figuras con sus kairos*, es decir con el tiempo que es pasajero, que tiene prisa y se altera constantemente, se sitúan lejos, y tal vez del otro lado, de aquel tiempo que busca su “parada” y desea ansiosamente su intemporalidad.

Αγγίζοντας τις πτυχές του καιρού μας είναι τότε που η αισθητική των εικόνων, δηλαδή η αισθησή τους, μας αγγίζει ακόμα περισσότερο. Είναι μάλλον που τότε οι εικόνες με τη φοβερή τους δύναμη ξεγλιστρούν και από απλοί καταγραφείς και αναπαραστάτες καταφέρνουν και μεταφέρουν κάποιες από τις πιο λεπτές πτυχές εκείνων των ιστοριών που συχνά χάνονται ανάμεσα στα νούμερα, τις στατιστικές και την καθημερινότητα.

Tocando los aspectos de nuestro kairos, es cuando la estética de las imágenes, es decir su estesis – su sentir, nos toca aún más. Cuando las imágenes, en lugar de ser como registradores sencillos y representacionales, consiguen deslizar, llevar, trasladarnos y hacen aparecer algunos de los aspectos más sutiles de esas historias que a menudo se pierden entre los números, las estadísticas y la vida cotidiana.

Τις προάλλες είδα αυτό το εκπληκτικό ντοκιμαντέρ, “Γεννημένος στη Συρία“. Το προτείνω ανεπιφύλακτα. El otro día ví este documental, “Nacido en Syria“. Muy muy recomendable.

Όλοι ξέρουμε τις ιστορίες των προσφύγων. Όλοι λίγο πολύ αρνούμαστε να παραδεχθούμε ότι δίπλα μας κάποιοι υποφέρουν. Ωστόσο, και δυστυχώς, είμαστε εμείς, και όχι κάποιοι άλλοι πρωταγωνιστές από κάποιο βιβλίο της ιστορία, που ζούμε σε αυτές τις κοινωνίες που αποκλείουν, κλείνουν, περιθωριοποιούν και μάλιστα με τρόπο αρκετά βάναυσο.

Todos conocemos las historias de los refugiados. En gran medida,  a todos nos cuesta admitir que al lado hay gente que sufre. Sin embargo, y por desgracia, somos nosotros, y no algún personaje sacado de algún libro de historia, quienes vivimos en estas sociedades que excluyen, cierran, y marginalizan de manera brutal.

Οι εικόνες του ντοκιμαντέρ, εικόνες του καιρού μας, έρχονται όχι από τις ειδήσεις αλλά από τις ιστορίες αυτών που ζουν το δράμα. Μη χάσεις την ταινία και κυρίως μη ξεχνάς να βοηθάς με όποιο τρόπο μπορείς.  Γιατί όλοι, σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας, είμαστε με κάποιο τρόπο περιθωριοποιημένοι σε αυτή την κοινωνία, κάπου στις ακτές της νοτιοανατολικής Ευρώπης ή και αλλού.

Las imágenes del documental, imágenes de nuestro kairos, no vienen de las noticias sino de las historias de los que están viviendo el drama. No te pierdas este documental porque cuenta las verdaderas historias de los protagonistas. No te pierdas la película, pero ante todo no pierdas la voluntad de ayudar como puedas. Porque de alguna manera todos estamos en un margen de esta sociedad por algún lugar de la costa sureste de Europa, o más allá. 

 

Read More »

Sins of my Father

change

by S I L V    A S I M

Την φωτογραφία αυτή την τράβηξα τον Οκτώβρη του 2012 στο νησί της λίμνης των Ιωαννίνων, μία πόλη που επέλεξα να κάνω το θέμα της Διπλωματικής μου εργασίας για την ολοκλήρωση των αρχιτεκτονικών μου σπουδών στο ΕΜΠ.

Esta fotografía la saqué en octubre del 2012 en la islita del lago de la ciudad de Ioánnina, la ciudad que elegí como el contexto de mi Proyecto Fin de Carrera en la escuela de Arquitectura de Atenas, NTUA.

Αν και έχω καταγωγή από Ήπειρο και κοντινή οικογένεια στα Ιωάννινα, η αλήθεια είναι ότι δεν είχα επισκεφθεί την πόλη από όταν ήμουν 5 ετών – ωστόσο, πολύ συχνά ανέβαινα Πρέβεζα πχ. Στην ηλικία των 5 ετών τα Γιάννενα είχαν αποτελέσει μία στάση σε οικογενειακή μας εκδρομή – ο πατέρας, η μητέρα, ο αδερφός, η αδερφή και εγώ.

Aunque tengo origen en Épirus (región al suroeste de Grecia) y mi familia en Ioánnica, la verdad es que no había visitado la ciudad desde que tenía 5 años. Sin embargo, a menudo visitaba Preveza (ciudad cercana). En Ioánnica estuve con mi padre, mi madre, mi hermano y mi hermana haciendo una parada en un viaje familiar.

Το νησί της λίμνης, ως σημαντικός τουριστικός προορισμός (χρονολογικά ήμαστε κάπου στο 1994), αποτέλεσε σημείο επίσκεψης μας. Φθινώπορο ήταν, κρύο και υπήρχε κόσμος στο νήσι – ή έτσι είχε φανεί στα μάτια του πεντάχρονου τότε εαυτού μου.

La isla, como polo turístico importante (alrededor de 1994), fue el punto de nuestra visita. Era Otoño, hacía frío y había gente en la isla – o así había parecido a los ojos de aquel mismo yo de cinco años.

Ο πατέρας αγόρασε σε όλους μας ένα μικρό τουριστικό ένθυμιο – χαρές, χαμόγελα, κόσμος, φασαρία. Μία χαρακτηριστική ανάμνηση και εικόνα στα στενά του νησιού, στην υγρασία, στη λίμνη. Μετά από αυτό το ταξίδι περίπου μισό χρόνο έπειτα, μάθαμε τα νέα και εμείς, τα παιδιά, ότι ο πατέρας μας ήταν σοβαρά άρρωστος.

Papa compró a todos nosotros un pequeño souvenir turístico – alegría, sonrisas, mundo, ruido. Un recuerdo característico y una imagen en las callecitas de la isla, humedad, en el lado. Después de este viaje casi medio año después, llegaron a nosotros, los chicos, las noticas, que el papa estaba seriamente enfermo.

Read More »

kind of writing

 

img-20161023-wa0001

Drawing kind of writing Alfonso Perez Lopez 2016

“Κind of writing” that traverse the aesthetic stereotype. “Converts the surface in an allusive field of writing -allusion, a rhetorical figure, consists in saying one thing with the intention of making another understood-“

IMG-20161023-WA0004.jpg

Drawing kind of writing Alfonso Perez Lopez 2016

[He -Twombly-] “produces all the rest (the “surplus”) without necessarily seeking to produce anything. The artist (let us retain this somewhat kitsch term) is by status an “operator” of gestures: he seeks to produce an effect and at the same time seeks no such thing; he seeks to produce an effect and at the same time seeks no such thing; the effects he produces he has not obligatorily sought out; they are reversed, inadvertent effects which turn back upon him and thereupon provoke certain modifications, deviations, mitigations of the line, of the stroke. […]the artist´s gesture- or the artist as gesture”

alfonso-perez-lopez2

Drawing started from writing Alfonso Perez Lopez 2016

Read More »

Graecum est, non legitur

It is Greek |and therefore| it cannot be read.

για την μυθοπλασία,  sobre la ficción.

graecumest2cnonlegitur1.docx-1

Dibujo por Alfonso Pérez López

“- No obstante, usted padeció en sus diálogos socráticos la influencia de Platón ¿no es cierto?

– Ωστόσο, παραδέχεστε στους Σωκρατικούς σας διαλόγους την επιρροή του Πλάτωνα δεν είναι έτσι;

– No, en absoluto. Sólo había leído algunas páginas. Si hubiese sabido más griego es posible que me hubiese interesado. Pero es más sencillo inventar que recobrar. Graecum est, non legitur.

– Με τίποτα. Είχα διαβάσει μόνο μερικές σελίδες. Αν γνώριζα περισσότερα ελληνικά ίσως να είχα ενδιαφερθεί. Αλλά είναι πιο εύκολο να εφευρεθεί κάτι από το να ανακτηθεί.  Graecum est, non legitur.

– ¿Y no utilizó obras griegas, ni traducciones?

- Και δεν χρησιμοποίησατε ελληνικά έργα ή μεταφράσεις;

– De ningún modo.

– Σε καμία περίπτωση.

Read More »

Without leaving the frame

Esta historia de trazar pertenece a la serie de Dibujar Sin Atributos. Sin embargo, lo importante es que es la primera historia en este blog del importante español escritor satírico  .

Αυτή η ιστορία χαράξεων ανήκει στη σειρά Σχεδιάζω Χωρίς Ιδιότητες. Ωστόσο, το σημαντικό είναι πως είναι η πρώτη ιστορία σε αυτό το μπλογκ του μεγάλου σατιρικοκαυστικού ισπανού συγγραφέα .

IMG-20160724-WA00032

El suelo de la casa de la sierra estaba lleno de uno color negro, una especie de resina que se desprende de las hojas muertas de las encinas.

Το δάπεδο του σπιτιού στο βουνό ήταν γεμάτο με ένα μαύρο χρώμα, μια ρητίνη που βγαίνει από τα νεκρά φύλλα της βελανιδιάς.
Alguien trajo una kärcher.

Κάποιος έφερε ένα kärcher.

IMG-20160724-WA00022
Una especie de bomba hidráulica que limpia echando agua a mucha presión con una lanza.

Ένα είδος υδραυλικής αντλίας που καθαρίζει ρίχνοντας νερό με πολλή πίεση με ένα δόρυ.
Dejándolas blancas y relucientes, ¡SIN SALIRME DEL RECUADRO!*

Άφησα το δάπεδο ολόλευκο, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΔΡΟ!*

Read More »

the break

“What was new wasn’t the “banlieue revolt,” [..], but the break with its established forms.

[..] “Becoming autonomous,” could just as easily mean learning to fight in the street, to occupy empty houses, to cease working, to love each other madly, and to shoplift.”

Comité Invisible, The Coming Insurrection

impro-fanny-02

Indian color festival

Un manifiesto sobre el nacimiento y la libertad del dibujar de Natalia Vime Hernández-Sito*. 

Ένα μανιφέστο για τη γέννηση και την ελευθερία του σχεδιάζω από τη  Natalia Vime Hernández-Sito*.

Y, ¿es posible que algo no sea nada?no, parece que siempre, sólo por el hecho de definirlo como “algo” ya es excluyente de nada. Se puede dibujar la nada?

Και, είναι δυνατό κάτι να μην είναι τίποτα; Όχι, μοιάζει πως πάντα, με το που κάτι ορίζεται σαν “κάτι” να αποκλείεται αυτόματα από το τίποτα. Μπορεί να σχεδιαστεί το τίποτα;  

IMG_20160520_192717-01
“el otro día imprografika se apoderó de mi planta India”

 

 

Al hacer el primer trazo, ya se convierte en algo. Pues es posiblemente en esa búsqueda de la nada, en la que somos capaz de descubrirlo todo.

Κάνοντας την πρώτη χάραξη, αμέσως μετατρέπεται σε κάτι. Σε αυτή την έρευνα του τίποτα, είναι ίσως που είμαστε ικανοί να ανακαλύψουμε τα πάντα. 

Es en ese momento, en el que la razón se desvincula del movimiento de la mano, que algo en el cuerpo se desprende, y que parece que sale de nuestro ser.

Είναι εκείνη τη στιγμή, κατά την οποία η λογική αποσυνδέεται από την κίνηση του χεριού, όπου κάτι από το σώμα χωρίζεται, και μοιάζει να βγαίνει από το είναι μας. Read More »

drawing without guilt

Τα σχέδια δεν είναι οντότητες δεν ενοχοποιούνται. Ενοχές-αισθήματα ευθύνης αποδίδουμε εμείς οι ίδιοι ή οι άλλοι, τις οποίες εμείς υιοθετούμε, για τις πράξεις, τις επιλογές μας, εν προκειμένω για τα έργα μας, επειδή αυτά με κάποιο τρόπο έρχονται σε αντίθεση με τις δήθεν ηθικές μας αρχές. Αλλά θα σου πω τις παρακάτω σκέψεις όπως θα ήθελα, χωρίς πολλές ενοχές.

Los dibujos no son entes; no pueden ser culpables. La culpa -un sentimiento de responsabilidad generalmente moral a menudo la achacamos a nosotros mismos u otros, cuya crítica aceptamos, con respecto a nuestras acciones, y en este caso a nuestras obras, porque ellas de alguna manera son contrarias a nuestros supuestos principios morales. Pero intentaré contarte mis reflexiones, sin muchos sentimientos de culpa.

sample 100-01
100 words and an image for you_a selfie

Ένα σχέδιο πέφτει στα χέρια μας. Αν κι αν το καλοσκεφτείς γύρω μας υπάρχουν μόνο χνάρια, ίχνη, “σχέδια” παντού. Ας δούμε τα σχέδια σαν τα απομεινάρια μιας αρχαιολογικής ανασκαφής. Κι εμείς σαν τους αρχαιολόγους θα ψάξουμε στις ανασκαφές για να μιλήσουμε για αυτούς που έχτισαν κι άφησαν αυτόν τον “πολιτισμό”.

Un dibujo cae en nuestras manos. Pero, si lo piensas, a nuestro alrededor existen sólo huellas, signos, “dibujos” por todos lados. Si consideramos los dibujos como las ruinas de una excavación arqueológica, pudiéramos ser los arqueólogos que vamos a buscar en ellas para poder hablar con aquellas personas que “construyeron” esa “civilización”.

Ας κοιτάξουμε αυτό το σχέδιο και ας προσπαθήσουμε να πάμε πίσω σε αυτό που το χάραξε, τον “αρχαίο”, τον “πρωτόγονο της Αλταμίρα”.

Vamos a utilizar este dibujo como medio para ir hacia atrás en busca de quien lo trazó, aquel ” indígena de Altamira” que dejó su rastro.

Θα μπορούσε να μιλήσουμε για το ύφος, το θέμα, τη σύνθεση, το στυλ που χρησιμοποίησε ο σχεδιαστής ιμπρεσιονιστικό, εξπρεσιονιστικό, αφηρημένο, ρεαλισμό, ποπ, για την τεχνική (προοπτική, αξονομετρία,3d, παραμετρικό κτλ.)αλλά τι νόημα έχει άλλη μια ανάλυση για το στυλ, ή σε τι θα χρησίμευε άλλη μια κατηγοριοποίηση ανθρώπων και των έργων τους ανά στυλ; Ας προσπαθήσουμε μια διαφορετική ανάγνωση.

Podríamos hablar sobre el tema del dibujo, su composición, el estilo que utilizó el dibujante -impresionista, expresionista, abstracto, realista, pop…; sobre la técnica utilizada -perspectiva, axonométrica, 3d , paramétrico…; pero ¿qué sentido tiene un análisis más sobre el estilo o la clasificación de la gente y de sus obras según su estilo? Vamos a intentar una lectura diferente.

P1070143-Editar copia

Για να χαραχτεί κάτι χρειάζεται μια μια κίνηση, μια ώθηση. Για να αφεθεί ένα ίχνος σε κάποια επιφάνεια ακόμα κι αν τα ίχνη είναι από πίξελς που για να εμφανιστούν χρειάζονται κάποια εντολή ή το σωστό κώδικα χρειάζεται κάποιος. Υπάρχει δηλαδή κάποιος που που σπρώχνει, κινεί, μεταφέρει τα εργαλεία, χαράσσει πάνω στην επιφάνεια, που κινείται χαράσσοντας.Read More »

cultivos y rios

IMG-20160506-WA0007

Existe una etápa en el proceso creativo donde el artista está completamente metido en su trabajo. Y, es cuando empieza a producir maravillas. Este momento normalmente surge después de muchas vueltas.

Υπάρχει ένα στάδιο στη δημιουργική διαδικασία , όπου ο καλλιτέχνης είναι εντελώς αφοσιωμένος στο έργο. Και είναι τότε που αρχίζει να παράγει θαύματα. Αυτή η στιγμή έρχεται συνήθως μετά από πολύ παίδεμα.

Miren está trabajando en un proyecto cerca de Nilo y la obra del Hassan Fathy. Allí, por las orillas la encontramos buscando captar los esquemas de los cultivos y los flujos del río. Ella fiel en la tradición Vasca. Νo tiene miedo y entra en las “trampas” oteizianas, para “cazar el ser”, como comentaba nuestro querido Antonio Verd.

Η Miren προετοιμάζει ένα πρότζεκτ κοντά στο Νείλο και το έργο του Χασάν Fathy. Εκεί, στις όχθες τη συναντήσαμε να ψάχνει να “συλλάβει” τα σχήματα καλλιεργειών και τη ροή του ποταμού. Είναι κι αυτή πιστή στην παράδοση των Βάσκων. Δεν φοβάται και μπαίνει στις «παγίδες » του Oteiza, για το “κυνήγι όντος”, όπως σημείωνε ο αγαπημένος μας Antonio Verd.

No sé si existe en castellano la expresión  “buena caza”, pero  como se trata de cultivos y cada vez somos más vegetarianos, sin duda esto tiene pinta de ser una buena cosecha!

Δεν ξέρω αν υπάρχει στα ισπανικά η φράση «καλό κυνήγι », αλλά δεδομένου ότι αυτόπρόκυται για καλλιέργειες και κάθε φορά είμαστε περισσότερο χορτοφάγοι, χωρίς αμφιβολία πρόκειται για μια καλή σοδειά!

Partes del proceso del último al primero .. “las vueltas“:

Κομματάκια από τη διαδικασία από το τέλος στα πρώτα.. όλο το “παίδεμα”:

IMG-20160507-WA0000IMG-20160506-WA0007IMG-20160506-WA0006IMG-20160506-WA0005IMG-20160502-WA0000IMG-20160419-WA0004

Read More »

de material fantasmático..

 

 

 

¿Qué consejo te puedo dar? No se puede recomendar nada. Sólo existen tanteos. Posiblemente estos tanteos tienen que ver con aquellos sueños viejos, aquellas imágenes. ¿Cómo imaginamos una vez, en tiempos insospechosos, aquellos futuros novios? De qué novela, película o de qué carencia, de qué impresión fuerte o aroma se fabricaron aquellos fantasmas que es posible que uno puede pasar toda la vida buscando encontrarles. A menudo encontramos sus trocitos, por aquí y por allá, normalmente de repente, inesperadamente.  

Τι συμβουλές να σου δώσω; Δεν υπάρχουν συμβουλές. Μόνο δοκιμές. Έχουν μάλλον οι δοκιμές να κάνουν με εκείνα τα παλιά όνειρα, εκείνες τις εικόνες. Πως τους είχαμε φανταστεί εκείνους τους μελλοντικούς συντρόφους; Από ποιο μυθιστόρημα, από ποια ταινία ή από ποιο έλλειμμα,  από  ποια δυνατή εντύπωση, από ποιο άρωμα συστάθηκαν εκείνα τα φαντάσματα που παίζει να ψάχνει κάποιος μια ζωή για να τα συναντήσει; Ή που κομματάκια τους βλέπει που και που, από εδώ και από κει, συνήθως ξαφνικά, αναπάντεχα;httpofficialhenrydarger.com

En algunas ocasiones uno cree que encontró estas criaturas hechas de aquel material fantasmático, pero se equivoca y ellas no son más que caricaturas. A veces parece como si todo esto no fuera más que un juego – caza de fantasmas porque en los viejos fantasmas vienen y se añaden otros nuevos. Figuras fantasmátiCas, un juego sin fin.

Άλλες φορές πάλι νομίζει ότι συναντά εκείνα πλάσματα φτιαγμένα από εκείνο το φαντασματικό υλικό, αλλά που μάλλον κάνει λάθος και δεν είναι άλλο από καρικατούρες. Και μοιάζει ώρες ώρες να μην είναι όλο αυτό άλλο από ένα παιχνίδι-κυνήγι φαντασμάτων γιατί στα παλιά, τα πρώτα φαντάσματα, έρχονται και προστίθενται άλλα καινούργια. Φαντασματικές φιγούρες, ένα παιχνίδι  χωρίς τέλος. Read More »