Archive

Tag Archives: diagram

Για τις ισορροπίες μεταξύ καταστροφής και απεικόνισης

On balance between catastrophe and representations

Απόσπασμα Εxtract:

Deleuze, Gilles, and Francis Bacon. Francis Bacon: The logic of sensation.

Από το μάθημα «Ειδικά θέματα αναπαραστάσεων» στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών  Πανεπστημίου Θεσσαλίας, άνοιξη 2020. From the course “Special Issues of Representations” at the Department of Architecture of the University of Thessaly in spring 2020. Translation: Anthi Kosma & yourtranslator

stella savidou bacon inside me-16 s-16

Savvidou Stella, Strangeness, 2020, Creative Commons License. https://savstelle9.wixsite.com/trac

es

 

«Το πρόβλημα του ζωγράφου δεν είναι το πώς να εισέλθει στον καμβά, αφού είναι ήδη εκεί (στο προεικονιστικό  θέμα), αλλά πώς να βγει από αυτόν, με αποτέλεσμα να βγει από τα κλισέ, ξεφεύγοντας από το προβλέψιμο (του εικονιστικού θέματος).

The painter’s problem is not how to enter into the canvas, since he is already there (the prepictorial task), but how to get out of it, thereby getting out of the cliché, getting out of probability (the pictorial task).

 

[..]

Αυτή είναι η πράξη της ζωγραφικής, ή το σημείο καμπής της ζωγραφικής. Υπάρχουν δύο τρόποι με τους οποίους η ζωγραφική μπορεί να αποτύχει: μία φορά οπτικά και μία χειροκίνητα. Μπορεί κανείς να παραμείνει μπλεγμένος στα εικονιστικά δεδομένα και στην οπτική οργάνωση της αναπαράστασης, αλλά μπορεί κανείς να καταστρέψει το διάγραμμα, να το καταστρέψει με το να το υπερφορτώσει τόσο ώστε να αποδυναμωθεί (που είναι ένας άλλος τρόπος να παραμείνει (ο ζωγράφος) στο εικονιστικό: θα έχει απλά ακρωτηριάσει ή κακοποιήσει το κλισέ …). Το διάγραμμα είναι επομένως το λειτουργικό σύνολο δηλωτικών και μη αντιπροσωπευτικών γραμμών και ζωνών, ευθείων πινελιών και χρωμάτων. Και η λειτουργία του διαγράμματος, η λειτουργία του, λέει ο Μπέικον, πρέπει να είναι «υποδηλωτική».

This is the act of painting, or the turning point of the painting. There are two ways in which the painting can fail: once visually and once manually. One can remain entangled in the figurative givens and the optical organization of representation; but one can also spoil the diagram, botch it, so overload it that it is rendered inoperative (which is another way of remaining in the figurative: one will have simply mutilated or mauled the cliche…). The diagram is thus the operative set of asignifying and nonrepresentative lines and zones, linestrokes and color-patches. And the operation of the diagram, its function, says Bacon, is to be “suggestive.”

Francis-Bacon-Study-for-Three-Heads-1962_W640

[..] Read More

by Alfonso Perez Lopez on diagrams,  incomplete process and pleasure. 2015d982-8c20-494d-9ac2-f52ff454d3de

(The artist’s sorrow, suffering, weariness, and discouragement. Certainly there is a whole romantic pathos surrounding the pain of engendering art, inflected as if in response to traditional legends about the pleasures of young artists. But in spite of the complacent excess of this pathos, one cannot misrecognize the tension and thus the sorrow that the work demands – in other words, the harassing and inherently impossible calculation of an achievement without end, a completion without closure and totality.)

Jean-Luc Nancy, The pleasure in drawing, 2013

Read More

Διαγραμματικές αφηγήσεις: γραφικά πεδία ρήξης και καταστροφής

original graffiti emp

Τext originaly presented at the Gilles Deleuze and Félix Guattari: Refrains of Freedom, International Conference, Athens, Greece, 25 April 2015 by Anthi Kosma.

The article intends to clarify the Deleuzian concept of diagram and how this one although it is against an ocularcentric (visual-focused) culture, clichés and canons of representation often it is being dismissed from traditional attitudes and perceptions in the field of architecture.

Το άρθρο που παρουσιάζεται προσπαθεί να αποσαφηνίσει την Ντελεζιανή έννοια του διαγράμματος και το πώς αυτή, αν και βρίσκεται ενάντια στην οπτικοκεντρική κουλτούρα, τα κλισέ και τους κανόνες της αναπαράστασης, σε πολλές περιπτώσεις στο πεδίο της αρχιτεκτονικής αγνοείται ή παραποιείται από παραδοσιακές νοοτροπίες και αντιλήψεις.

These short narratives on diagram presented here are basically based on “Francis Bacon, the Logic of Sensation” and a book in Spanish, “Pintura. El concepto del diagram” [Painting. The concept of diagram] which is a transcription of a course hold by him in 1981 at the University of Vincennes focused on Diagrams, painting and the Chaos-germ theory. As far as I know this book does not exist in English, but it has some interesting points on the issue as in it the concept of diagram is presented consecutive  and in many cases through the dialogue with his students.

Οι αφηγήσεις για το διάγραμμα που παρουσιάζονται εδώ είναι κυρίως βασισμένες στο βιβλίο Francis Bacon, η λογική της αίσθησης” αλλά κυρίως στο βιβλιό «Pintura. El concepto del diagrama» [Ζωγραφική. Η έννοια του διαγράμματος] που είναι η καταγραφή μιας σειράς μαθημάτων που έκανε το 1981 στο Πανεπιστήμιο της Vincennes με θέμα τα διαγράμματα, τη ζωγραφική και τη θεωρία του χάους-πυρήνα. Από όσο γνωρίζω αυτή η έκδοση δεν υπάρχει στα αγγλικά έχει ωστόσο αρκετά ενδιαφέροντα σημεία μια και σε αυτή η ανάλυση της έννοιας του διαγράμματος γίνετε διεξοδικά και σε πολλά σημεία διαλογικά με τους συμμετέχοντες στο σεμινάριο.

Diagram is presented in this case from an “inside” point of view, through the experience of the painter-designer, as an action, a process of production and not as an object, a kind of drawing and a representation of a specific figure. From “inside” and from the action the corporal-gestural dimension of the diagram by D. reveals an approximation of the diagram that is not commonly present in the architectural culture.

original graffiti emp2

Το διάγραμμα παρουσιάζεται σε αυτή την περίπτωση «εκ των έσω», μη εποπτικά, δηλαδή μέσα από την εμπειρία του ζωγράφου-σχεδιαστή, σαν δράση, διαδικασία παραγωγής (process) και όχι σαν αντικείμενο, δηλαδή κάποιο είδος σχεδίου, μια μορφή αναπαράστασης, ή μια συγκεκριμένη φιγούρα. «Eκ των έσω» και από τη δράση ο Ν. προσεγγίζει το διάγραμμα επίσης  σαν σωματική-χειρονομία παρουσιάζοντας μια διάσταση του που δεν συναντάται τόσο συχνά στην αρχιτεκτονική κουλτούρα. Read More