Archive

Tag Archives: proceso

Una aproximación al mundo de las imágenes y su poder poético y mítico” con Anthi Kosma

el-canto-de-las-sirenas-2-1-702x336

Δωρεάν Διαδικτυακό Σεμινάριο: Το τραγούδι των σειρήνων. Μια προσέγγιση στον κόσμο των εικόνων και στην μυθοποιητική τους δύναμη. 

“¿De qué naturaleza era el canto de las Sirenas?, ¿en qué consistía su defecto? [..] este se limitaba a reproducir el canto habitual de los hombres, y dado que las Sirenas, que no eran sino animales extremadamente bellos a causa del reflejo de la belleza femenina, podían cantar como cantan los hombres, tornaban el canto tan insólito que hacían nacer, en quien lo oía, la sospecha de la inhumanidad de todo canto humano”.

Maurice Blanchot, “El canto de las sirenas” en “El libro por venir”

“Ποια ήταν  η φύση του τραγουδιού των Σειρήνων; Σε τι οφείλονταν η ισχύ τους; [..] Αυτή περιοριζόταν στο να αναπαράγει τα συνηθισμένα τραγούδια των ανθρώπων, και δεδομένου ότι οι Σειρήνες, δεν ήταν μόνο εξαιρετικά όμορφα ζώα, λόγω της αντανάκλασης της γυναικείας ομορφιάς, μπορούσαν να τραγουδήσουν σαν τους ανθρώπους, τραγουδώντας μια ωδή τόσο ασυνήθιστη στο άκουσμα της οποίας, αυτός που την άκουγε, είχε την υποψία του μη-ανθρώπινου σε κάθε ανθρώπινο τραγούδι. “

Maurice Blanchot, “El canto de las sirenas” en “El libro por venir”

El canto de las sirenas, de estas bestias de extrema belleza, invita a continuar y seguir las voces en sus territorios. Pero la llamada de estas voces invitaban también la entrada en un territorio de la pérdida de uno mismo, de cambio y de metamorfosis.

Το τραγούδι των σειρήνων, αυτών των θηρίων της ακραίας ομορφιάς, καλεί να συνεχίσουν και να ακολουθήσουν τις φωνές στο έδαφός τους. Αλλά η κλήση αυτών των φωνών καλεί επίσης την είσοδο σε έδαφος της απώλειας του εαυτού, της αλλαγής και της μεταμόρφωσης.

¿Las imágenes hablan?

Οι εικόνες μιλούν;

Read More

mystras-by-piranessi1-gif

El texto que acompaña estas imágenes pudiera empezar con la tremenda frase de Giorgio Abamben “la profanación de lo improfanable es la tarea  política de la generación que viene”[1]. Sin embargo la siguiente historia se refiere más a un asunto de estética que a un asunto político o, si quiere, en este asunto político de estética se pone sobre la mesa el asunto del proceso y del ritual.  

Το κείμενο για αυτές τις εικόνες θα μπορούσε να ξεκινά με την φοβερή φράση του Τ.Α. «η βεβήλωση του αβεβήλωτου είναι η πολιτική υποχρέωση της γενιάς που έρχεται». Ωστόσο η παρακάτω ιστορία αφορά περισσότερο ένα αισθητικό ζήτημα από ένα πολιτικό ή, αν θέλετε, σε αυτό το πολιτικό ζήτημα αισθητικής φύσης θέτει το θέμα των διαδικασιών και της ιεροτελεστίας.

Gravures of Mystra made of profane interpreters“[Grabados de Mystra hechos de interpretes profanos] fue una serie de imágenes para la interpretación de mystras, un famoso castillo bizantino.

Gravures of Mystra made of profane interpreters“[Γραβούρες του Μυστρά φτιαγμένες από βέβηλους ερμηνευτές] ήταν μια σειρά εικόνων για την ερμηνεία του περίφημου βυζαντινού κάστρου του Μυστρά.

Este título extraño y provocativo acompañaba una serie de imágenes y representaciones conocidas de Mystra que habían sufrido un proceso de profanación. El proceso de profanar lo conocido, lo familiar, lo antiguo y casi sagrado se utilizó con el fin de separarse, desvincularse de las imágenes conocidas del monumento y producir-provocar otras nuevas. Read More

tatiana's-studio-by-!mprografika-sEste post está dedicado a un amor, un amor que pertenece a los amores aquellos que surgen y se evolucionan en el ambiente de un taller en una escuela de arte o de arquitectura, haciendo-dibujando.

Αυτό το ποστ είναι αφιερωμένο σε μια αγάπη. Η αγάπη αυτή ανήκει στις αγάπες εκείνες που γεννιούνται και εξελίσσονται στο περιβάλλον ενός εργαστηρίου σε κάποια σχολή τέχνης ή αρχιτεκτονικής, κάνοντας-σχεδιάζοντας. 

Estas relaciones amorosas crecen entre aquellas personas que cuando trabajas a su lado nada es igual y que por su contagio puedes a nivel personal o colectivo asombrarte y hacer cosas inimaginables. Normalmente en este tipo de amores no surgen asuntos de monogamia, y por eso Eva de Miguel* no se va a molestar que este post no es para ella sino para Tatiana, una pareja gráfica inolvidable.

Πρόκειται για αυτούς τους ανθρώπους που όταν δουλεύεις δίπλα τους σε κάνουν να βγάζεις τον καλύτερο σου εαυτό, έναν εαυτό που δεν γνώριζες ότι είχες και που μαζί μπορείτε να φτιάξετε πράγματα που πριν ήταν αδύνατο να φανταστείς. Σε αυτού του είδους τις σχέσεις συνήθως δεν υπάρχει ζήτημα μονογαμίας, οπότε η Eva de Miguel* δεν θα παρεξηγηθεί που αυτό το ποστ δεν είναι για εκείνη αλλά για την Τατιάνα, ένα αξέχαστο σχεδιαστικό ταίρι. 

Read More